Samsunspor'un bu sezon Avrupa arenasında beklentilerin üzerinde bir performans sergileyip daha büyük hayaller kurdurduğu tartışılmaz. Ancak "büyüyen beklentiler" penceresinden bakarsak, dün oynanan Rayo Vallecano maçı doğal olarak bir hayal kırıklığı yarattı. Konuk ekip maça inanılmaz bir ön alan baskısıyla başladı. Kazandıkları toplarla doğrudan kaleye yöneldiler. Özellikle García, Alemao ve Akhomach kanatlarda uçurtma gibiydiler. Bildiğin kanatlandılar yani. Ezberlenmiş bir oyunları var. Sol kanattan geliştirdikleri iki benzer organizasyonda ağlarımızı havalandırdılar; neyse ki bunlardan biri ofsayta takıldı. Gerçekten çok mücadeleci bir takım. Ne topu bırakıyorlar, ne oyunu. İkili mücadelelerde ayakta kalıyorlar, adam eksiltiyorlar, sahada basmadık yer bırakmıyorlar. Topu kaybettikleri anda ise agresif bir baskıyla 7-8 saniye içinde geri alabiliyorlar. Böyle bir rakip karşısında Samsunspor'un işi hiç kolay değildi. Buna rağmen Avrupa'daki gol umudumuz Mouandilmadji sahneye çıkıp skoru eşitlediğinde umutlanmadık değil. Ancak yine ön alan baskısı, savunmamızın uzaklaştıramadığı bir top ve Álvaro Garcia'nın golü… Bir kez daha geriye düştük. Ardından Alemao kendisinin ikinci, takımının üçüncü golünü atıp maçı kotardı. Eğri oturup doğru konuşalım; dün Samsunspor bildiğimiz gibi değildi. Carlo Holse gayretli ama etkisizdi, Ntcham çok top kaybetti, Drongelen ise erken gördüğü kartın ardından tedirgin oynadı. Velhasıl kelam; bizim için kötü, İspanyollar için iyi bir gece oldu. Peki her şey bitti mi!? Elbette hayır!.. Futbol biraz da rövanş oyunudur ama rakibimiz bizden iyi hayal kurarken bunu bilmemizde fayda var.
