İskender Günen

Trabzonspor adına çok farklı bir oyun. Önce sistemde değişiklik, sonra eski sisteme dönüş, ardından oyuncuların mevkilerinin değiştirilmesi. Yani gelgitlerin olduğu bir maç. Fakat bu kadar değişiklikler de olsa sorun takım savunmasının yetersizliği. Bu da istenilen, arzu edilen bir oyunu ortaya koymanıza engel. Sezon başından beri rakibe bu kadar atak girişimi üstünlüğü ve gol pozisyonu verilen herhalde başka bir karşılaşma yok. Mücadelenin ilk 20 dakikalık bölümünde hatlar arası uyumsuzluk üst düzeyde. Topa sahip olmanız gerekirken yapılan pas hataları, Gaziantep'in girdiği gol pozisyonları var. Ardından rakibin golü geldi. Golden sonra 3'lü sistemden dörtlü sisteme geçildi. Augusto ve ardından Mustafa'nın getirdiği topta Onuachu ile kazanılan ikinci gol. İkinci yarı kendi yarı alanında kabul ettiğiniz anlar ve rakibin eksik yakalandığı pozisyonlar var. Final pası yetersizliği, pasşut tercihi yanlışlığı üçüncü golün gelmemesine neden oldu. Bu maçta alınan üç puanda en büyük pay ise kaleci Onana'ya ait. Oyuncu performanslarını gözden geçirmek gerek. Oulai ve Folcarelli çok fazla pas hatası yaptı. Savunmada da uyumsuzluk var. Onuachu ise bir kez daha görüldü ki bu takım için her şey.

Şurası bir gerçek ki iki takım arasında büyük kalite farkı var. Çünkü futbol anların yaşandığı bir oyun. Anlar, sonucu belirleyen kalitenin öne çıktığı bir süreçtir. İlk 45 dakika her iki takımın da ortaya koyduğu oyuna, mücadele gücüne, sergilenen futbola saygı duyulmalı. Önce Fenerbahçe presle oyuna başlayan takım... Her an golü bulabileceği bir anda Oosterwolde ve Skriniar'ın uyumsuzluğu ile Trabzonspor, Muçi'nin golüyle öne geçti. Kendi sahanızdaki bir maç, öne geçtiğiniz bir an ama sorunlar hâlâ devam ediyor. Kendi sahanızdan çıkarken yaptığınız ya da öne gittiğinizde kaybettiğiniz toplar büyük problem... Skor bir anda 2-1'e geldi. Bir başka gerçek var ki Trabzonspor'un her şeyi Onuachu… İlk yarı iki kez ceza alanı içinde topla buluştu, sonucu değiştiremedi ama sol kenardan gelen ortada takımına beraberliği getiren isim oldu. Mücadele gücü yüksek iki takımın da savunmadaki hatalarından kaynaklı yenilen ikişer gol… İkinci yarıda ise top Trabzonzspor'da iken önde kaybedilen anlamsız bir top ve ardından Fenerbahçe'nin kazandığı üçüncü gol… 3-2'den sonra böylesi büyük bir maçta kendi sahanızda sonucu değiştirmek için mutlak pozisyon üretmek için topu Onuachu ile buluşturmak zorunluğu var. Ofansif anlamda adam eksilten oyuncunuz olmadığı zaman doğaldır ki sorunlar ortaya çıkıyor. Trabzonspor'un kadrosunda kenardan oyuna girdiğinde sonucu değiştirebilecek yetenekli bir isim ne yazık ki yok. Sonucu iki takımın kalite farkı olarak yorumlamalı…

Samsunspor gibi deplasmanda zorlu bir rakip önünde Trabzonspor'un mücadele gücüne saygı duyulmalı. Çünkü sakatlıklar dolayısıyla eksilmeler yaşandığı bir süre ve kadro zenginliğinin oluşmadığı bir takım var. Oyunun ilk 15 dakikası dışında oyunu istediği gibi yönlendiren, üstünlüğünü rakibine kabul ettiren bir Trabzonspor vardı. Rakibin atak girişimleri sadece Trabzonspor'un kaptırdığı toplarla gerçekleşti. Orta alanda Oulai büyük bir yetenek. Aldığı her topu olumlu kullandı. Sakin ve akılcı bir oyun ortaya koydu. Onuachu bu takım için olmazsa olmaz bir isim. Yaptığı katkı ve her maç attığı gollerle öne çıktı ama söz edilmesi gereken iki isim var: Muçi ve Mustafa… Muçi, Beşiktaş'ta istenilen performansı veremedikten sonra Fatih Tekke'nin ısrarcı olarak Trabzonspor'a kattığı bir futbolcu. Gelinen noktada teknik adam-oyuncu arasındaki güvenin ne kadar önemli olduğu öne çıkıyor. Takıma büyük katkılar yaptı. Onuachu'nun attığı golde pası veren isimdi. İlk devre ofsayttan sayılmayan golün asistini yapan, Mustafa'yı da gollük pozisyona sokan pasın sahibiydi. Mustafa ise nerede görev verilirse verilsin her zaman büyük bir sorumluluk içerisinde mücadele gücünü sahaya yansıtıyor. Dün de sol kanatta ofansif olarak büyük katkı yapacağının mesajlarını verdi. Sonuçtan bağımsız olarak oyun, kazanma arzusu ve sorumluluk anlayışı yarınlar için umut veriyor.

Bu maçta kayıp olan 2 puan mı yoksa kazandığınız 1 puan mı? Rakibin içinde bulunduğu durum ve bütün oyun stratejisini puan almak olarak sahaya yansıttığı bir oyun. Atak girişimleri hiç yok. Her şey kendi alanında savunma anlayışı içerisinde olmak ve bu maçtan duran top dışında pozisyon üretmemek üstüne kurulu. Trabzonspor'un ilk yarı yediği gol amatör çerçeve ile yorumlanabilir. Futbolda birinci bölge hataların yapılamayacağı bir alan. Anlamsız paslar ve çıkarken kaptırılan toplar sorunların başlangıcı olur. Batagov'un rakibin baskı yaptığı anda Oulai'ye verdiği topun ardından Antalyaspor'un golü geldi. Kendi alanında çok adamla savunma anlayışı olan bir takıma karşı topun hızı ve yön değiştirmesi büyük önem taşır. Bir de adam eksilten bir oyuncunuz yoksa sorunlar öne çıkar. İki savunma oyuncusunun, Pina ve Lövik'in ofansif anlamda herhangi bir katkıları yok. Bir de Lövik'in ilk yarıda savunmadan çıkarken yaptığı pas hataları var. Muçi ve Zubkov'dan da ceza alanı içerisinde Onuachu gibi oyuncuya gerekli paslar gerçekleştirilmediğinde pozisyon üretmede sorunlar öne çıktı.
Onuachu ile beraberlik yakalandıktan sonra böylesi bir maçtan 3 puanı alma şansı ise yine Onuachu'ya geldi. Ama penaltı şanssızlığı yaşadı. Sorunlarla da olsa Antalya gibi hücumu hiç düşünmeyen, sadece savunma anlayışı olan bir takıma karşı temponun ve yapılan pasın hızını artırdığınızda çok daha gol pozisyonu üretme şansınız olduğu bir maçta kaybedilen iki puan olarak bunu değerlendirmeniz gerekmekte.

Futbol her ne kadar takım oyunu olsa da bireysel becerilere gereksinim vardır. Yani sorunlar yaşadığınız bir maçta anı değerlendiren yetenekli isimler ortaya çıkar, dün olduğu gibi. Önce Onuachu'nun attığı golle Trabzonspor'un öne geçtiği süre, yenilen beraberlik golünde ise önde kaybedilen toptan sonra savunmadaki yerleşme hatası düşündürücü. Sonrasında yine Zubkov'un bireysel becerisi ile attığı ve takıma 3 puan getiren gol. Sorunların olduğu bir maç. Üretkenlikten uzak Trabzonspor adına top üçüncü bölgeye geldiğinde maçın ilk yarısında bırakın gol pozisyonu üretmeyi, atak girişimlerinde bile sorunlar var.
Kasımpaşa oyunu kendi alanında kabul eden stratejik bir oyun anlayışıyla sahada yer aldı. Hücumu çok az düşünmesine rağmen ilk yarıda net gol pozisyonu üretme şansı yakaladılar. Trabzonspor ise kendi alanında oyunu kabul eden bir takıma karşı top üçüncü bölgeye geldiğinde bir türlü organize atak girişimlerinde bulunamadı. Böyle bir anlayışta olan takıma karşı iki kenarda adam eksilten oyuncu öne çıkar. Zaman zaman bir tek Zubkov bireysel becerisini kullanmaya çalıştı ama sezon başından beri sol kenar yetersizliği bu maçta da öne çıktı. Tempoyu artırmak önemli fakat topun hızı ve rakip savunmanın arkasına koşu yapabilecek oyuncu gereksinimi de var. Sonuç; oyun her ne kadar istenilen, arzu edilen beklentilerin uzağında olsa da bireysel becerilerle arzu edilen 3 puanı almak da büyük önem taşımakta.

Trabzonspor, 1 puanın bile kazanç olarak görülmesi gereken bir maçta Muçi'nin bireysel becerisiyle attığı golle zorlu bir deplasmandan galibiyetle döndü. Arnavut futbolcu, geldiğinden beri takıma yaptığı katkı tartışılmaz. Kocaelispor kendi sahasında mücadele gücü yüksek ve maç süresince temaslı oynayan bir takım. İlk yarıda her ne kadar Trabzonspor topa sahip olan taraf olsa da hücumda üretkenlikten uzak bir oyun ortaya koydu. Kocaeli'nin çabuk ve hızlı atak girişimlerini gördük. Üçüncü bölgede kaybedilen toplarda önde oynayan Muçi, Oulai, Zubkov ve Augusto'nun oyundan düşmeleri bütün yükü orta alan ve savunmaya bıraktı. Oulai ve Folcarelli şu an Trabzonspor'un en önemli iki oyuncusu. Önden hiçbir yardım gelmediği ve orta sahada eksik yakalandıkları sürelerde bile mükemmel bir mücadele ortaya koydular. Trabzonspor'un yediği gol ise orta alanda Mustafa'nın kaptırdığı toptan sonra 4 kez topu kazanma şansı varken art arda yapılan hatalardan kaynaklandı. İlk yarının son dakikalarında Trabzon'un golünde Augusto'nun mükemmel zamanlaması öne çıktı. Alınan 3 puan, 2. yarıya moralli başlamak için büyük önem taşıyor ama sorunları görmek ve çözüm üretmek gerekiyor. Önce Onana'nın topu oyuna sokarken attığı kendi arkadaşlarını zor durumda bıraktığı paslar var. Önde de çok fazla top kayıpları düşündürücü. İki kenarda ise bu sistemin daha üretken olması için mutlak organize atak girişimleri gerekiyor. Sol kenar en sorunlu bölge, sağ kenarda ise Zubkov yetenekli futbolcu ama daha fazla sorumluluk almak zorunda.

Türkiye Kupası'ndaki Alanyaspor mağlubiyetinden sonra Trabzonspor'un gruptan çıkmak için mutlaka kazanması gereken bir maçtı… Rakip İstanbulspor… Bordo-mavililer rotasyonlu bir kadro ile sahada yer aldı. Alınan farklı sonuç doğal karşılanmalı. Yalnız sonuçtan bağımsız İstanbulspor'un 10 kişi kaldıktan sonra Trabzonspor'un bu farka ulaşması düşündürücü olsa gerek… Özellikle maçın ilk yarısında Trabzonspor adına olumlu diyebileceğimiz bir oyun ortada yok… Topa daha fazla sahip olmalarına rağmen üretkenlikten uzaktılar. İki kenardan organize ataklar geliştirilmedi. Ve de yapılan pas hataları öne çıktı. İstanbulspor'un girdiği ilk gol pozisyonunda kaleci Onuralp başarılıydı. Sonrasında ise Krstovski'nin attığı golde savunma oyuncularının yerleşme hatası vardı
Maçı çözen isim ise Muçi oldu… İlk yarı çok pas hatası yapmasına rağmen attığı 2 gol ve bir asistle öne çıkan oyuncuydu. Ligin ikinci yarısı başlarken görüldü ki bazı oyuncuların eksikliğinde Trabzonspor, sıradan bir takım olarak sahada yer almakta. Çünkü ligin ikinci devresinde çok daha zorlu karşılaşmalar Trabzonspor'u bekliyor. Gerek lig gerekse kupa mücadelelerinde kadro derinliğine ve zenginliğine ihtiyaç var. Bu gerçek göz ardı edilmemelidir. Aksi takdirde ortaya çıkacak sorunlarla hayal kırıklıkları yaşanabilir.

İki takım arasında sahaya çıkan 11'ler göz önüne getirildiğinde büyük farklar olduğu gerçeği var. Kadrodaki eksilmelerden dolayı Trabzonspor çok fazla dezavantajlı durumda. Fatih Tekke maç öncesinde 'an'lardan söz etti. Çünkü futbolda anları iyi değerlendiren takım diğerine göre daha önde. Eksiklikleri düşündüğümüzde Trabzonspor'un oyun stratejisi doğru. Yani oyunu kendi alanında kabul etme ve rakipten kapılan toplarda çabuk atak girişimlerinde bulunma... Fakat strateji ne kadar doğru olursa olsun, oyuncu yetenekleri de büyük önem taşımakta. Sorunun yaşanacağı bölge; Trabzonspor'un sol kenarı. Çünkü Ozan Tufan'ın bulunduğu sol kenar, Galatasaray'ın atak girişimlerinin başlangıcı oldu. Galatasaray'ın ilk yarıda attığı iki gol sol kenar kaynaklı atak ama Barış'ın ve Eren'in topla buluştuğu yerde Zubkov olması gerekirdi. 2. yarı Trabzonspor'un ilk yarıya göre rakip alanda daha fazla göründüğü anlar var. Bunun sonucunda Olaigbe'nin getirdiği ve Augusto'yla gelen gol Trabzonspor'u ümitlendirdi. Ama yukarıda da belirttiğimiz gibi anı değerlendiren Galatasaray oldu. Yine Zubkov'un gereği yokken kaptırdığı top, Barış ile başlayan atak, Sane ve Yunus'la son buldu. Bu maçta Trabzonspor adına kadronun eksilmeler yaşandığında geldiği nokta görülüyor. Bulunduğu yerden daha farklı bir konuma çıkabilmesi için bu transfer ayında mutlak 3-4 kaliteli oyuncuyu kadrosuna katmalıdır.

Sezon başından beri Trabzonspor'u bu kadar yetersizliklerle dolu ve de ne yaptığını bilmez halde izlemedik. Kabul edelim ki eksiklikler sorunların başlangıcı… Ama eksik bir kadro ile de sahada yer alsanız, mücadele gücünden yoksun bir oyun ortaya koyma şansınız yok! Bir takım için en önemli bölge orta alandır. Yani bu bölgeyi takımın kalbi olarak değerlendirmek gerekmekte. Trabzonspor'da dün bu alanda bırakın oyunda üstünlüğü almak, yapılan pas hataları rakibin atak girişimlerinin başlangıcı oldu. Hem Bouchouari hem de Ozan beklentilerin uzağında bir oyun ortaya koydular. Savunma ise her yan topta yerleşme hatası kaynaklı rakibin gol pozisyonlarının odak noktası oldu. Kaleci Onana'nın 4. golde hatası vardı. Bir kenara bağımlı atak girişimleri yapmak… Zubkov ve Pina'nın ikili oyunlarıyla gol pozisyonlarının ve de gollerin geldiği bölge. Sol kenarda ise Arif Boşluk verilen şansları kullanmamakta ısrarcı. Gençlerbirliği'nin attığı üçüncü golde büyük hatası vardı. Sonuçtan bağımsız konuşmak gerekirse görünen o ki önemli oyuncuların yoksunluğunda takım olmak ve de oyunda beklentileri karşılayabilmek kolay değil. Bu maçta yaşanılanları kimsenin göz ardı etmemesi gerekmekte. Yani kadro zenginliğiniz yoksa daha yüksek hedefler sizden çok uzak… Bunun için transfer sezonunda gerekli yeterlilikte oyuncuların kadroya katılması önemli.

Trabzonspor, rotasyonlu bir kadroyla sahada yer aldığında sorunlar baş gösteriyor. Bunu dün bir kez daha gördük. İlk yarı bittiğinde Trabzonspor'un şut sayısı 1, korner sayısı 1… Yani üretkenlikten uzak, temposuz ve pas hatalarıyla geçen bir ilk yarı izledik. Alanyaspor da her ne kadar rotasyonlu kadroyla çıksa da orta alanı savunmaya yakın kurdu ve çok adamla Trabzonspor'u karşıladı. Karşı ataklarda ise bordo-mavili takıma göre daha üretkendi. Trabzon'un yediği golde savunmanın yerleşim hatası vardı. Futbolda bir arada oynamak önemli. Ancak şans bulduğunuzda bireysel anlamda şansınızı iyi kullanmak çok daha önemlidir. Trabzonspor'da Olaigbe sezon başından beri bir türlü gerekli yeterliliği gösteremedi. Aynı şekilde Cihan verilen şansları kötü kullanmakta ısrar ediyor. İkinci yarıda 61. dakikadan sonra ise Savic, Muçi ve Zubkov'un oyuna girmesiyle Trabzonsor gerçek kimliğine döndü. Özellikle sağ kenarda Pina-Zubkov birlikteliği ile geliştirilen ataklar gerçekleşti. Muçi'nin kaleciyle karşı karşıya kaldığı pozisyonda beraberliğe çok yaklaşıldı. Maç son yarım saat tamamen Alanyaspor ceza alanı içinde oynandı. Girilen gol pozisyonlarında Alanyaspor kalecisi Paulo Victor yaptığı kurtarışlarla Trabzonspor'a beraberlik şansını vermedi. Fırtına'nın genç file bekçisi Onuralp de çıktığı ikinci maçında gelecek adına güven verdi. Sonuç hayal kırıklığı ama gerçeklerin görülmesi yarınlar adına çok daha önemli. Trabzonspor'un kadro derinliği yok. Transfer sezonunda gerekli takviyelerin yapılması şart.