Yunus Emre Sel

Papara Park'ta taktiksel anlamda tam bir satranç maçı izledik. Beşiktaş, özellikle Salih Özcan ve Olaitan'ın merkezdeki bariz fiziksel üstünlüğüyle oyunu rakip yarı alana yıkmayı başardı. İkinci yarının 25-30 dakikalık bölümünde kurdukları ağır baskı dikkat çekiciydi. Ancak siyahbeyazlıların evlere şenlik savunma zaafları, bu dev maçın çok rahatlıkla 3-4 farklı bitmemesini tamamen şansa bıraktı. Trabzonspor cephesine galibiyeti getiren şey kusursuz işleyen pragmatik bir geçiş oyunuydu. Kalesinde devleşen Onana ile 1'e 1 savunmada inanılmaz işler yapan Nwaiwu, Beşiktaş ataklarında adeta duvar ördü. Sol bekte Cabral'ın hücumcu Cerny'ye adım bile attırmaması bu direncin en kilit parçalarından biriydi. Ozan Tufan perdeyi açan o kritik golü atsa da; Trabzonspor'un asıl can yakıcı silahı bekleyen kanatlarıydı.

Aral Şimşir'in sahada bir "playmaker" gibi topa basıp tempoyu yönlendirmesi çok kritik bir roldeydi. Onun aklına, Dju ve 71. dakikada fişi çeken Salah'ın patlayıcı sürati eklenince Beşiktaş savunması her kontratakta paramparça oldu. Oyuna sonradan dahil olan Saviolo'nun yüksek teknik kapasitesini atletizmiyle birleştirmesi de Karadeniz devine bambaşka bir hücum profili kazandırdı. Trabzonspor, merkezi rakibe kaptırıp oyunu geride kabullenmesi ve sertliğe cevap verememesiyle eleştirilebilir ama ellerindeki o iki hızlı kanat oyuncusunun paha biçilemez faydasını bu tarz büyük maçlarda sonuna kadar almaya devam edecekler.Trabzonspor kazandı. Ama şampiyonluk için merkezde daha sert bir duruş şart.

Ateşten gömleği giymek büyük bir cesarettir; o gömleği Galatasaray derbisi öncesinde kuşanıp zafere yürümek ise tam bir karakter gösterisidir. Ludogorets'teki konfor alanını bırakıp Trabzonspor'un başına geçen Thomas Reis, Samsunspor günlerinden kalma o sert, dikine ve yıpratıcı derbi aklını Papara Park'a tek hamlede aşıladı. Bu denli dar bir takvimde köklü bir taktik devrim beklenemezdi; ancak Reis, oyuncuların zihnine o özlenen kazanma refleksini ve mental direnci yerleştirmeyi başardı.

Orta sahadaki geçişleri telaşsız, olgun ve dikine paslarla organize eden bordo-mavililer, Galatasaray'ın temposuna teslim olmadı; aksine oyunu kontrol etti. Osimhen'in yokluğunda hem hücum kurgusu hem de psikolojik olarak duvara toslayan sarı-kırmızılılar, geriye düştükçe disiplinden tamamen koptu. Okan Buruk ve Ugochukwu'nun kırmızı kartları da sahadaki bu çaresizliğin somut birer belgesiydi.

Ve gecenin baş aktörü: Muhammed Salah. 85 metrelik deparla gelen açılış golünden usta işi hat-trick'e uzanan resitaliyle dünya çapında bir liderlik sergiledi. Saviolo ve Franculino'nun ön alandaki yırtıcı dinamizmi, Mısırlı yıldızın kalitesiyle birleşince durdurulamaz bir güç ortaya çıktı. Kaleyi bulan her şutun ağlarla buluştuğu bu tarihi gece, yalnızca 4-0'lık görkemli bir derbi galibiyeti değil, Karadeniz'de şahlanan yeni bir fırtınanın manifestosudur.

Trabzonspor maça ön alanda nefes aldırmayan bir baskıyla girdi. 9'da Aral Şimşir'in ortasında Salah'ın ağları bulan vuruşu bu baskının doğal bir ödülüydü.
İlk 45'te Muçi sol çizgiyi genişletip Başakşehir savunmasını enlemesine açarken, Salah sık sık ceza yayı ve 10 numara bölgesine devrilerek Aral ile verkaç koridorları aradı.
Bordo-mavililerin bu planındaki gizli anahtarı şüphesiz Mustafa Eskihellaç'tı.
Mustafa'nın iki kez yaptığı dikine top taşıma, Trabzonspor'un en olgun geçiş hücumlarının temelini oluşturdu.
Salah'ın 31 ve 41. dakikalarda ceza yayından çıkardığı iki muazzam şutta kaleci Muhammed devleşmese, maç ilk yarıdan kopabilirdi.
Salah'ın 48'de Muçi ile kurduğu akıl dolu verkaç sonrası ceza sahasına süzülüp sol ayağının içiyle köşeye bıraktığı vuruş, kalite standardını bir kez daha gözler önüne serdi.
Mısırlı yıldız, takımın skoru koruma refleksine girdiği anlarda sık sık merkeze, derine kadar inerek adeta bir oyun kurucu rolü üstlendi.
Her iki kanada attığı derin ve yön değiştiren paslarla Trabzonspor'u son derece olgun kontrataklara çıkardı.
Trabzonspor, Bouchouari ve Ozan Tufan hamleleriyle Başakşehir'in kanat akınlarını eritti.
Bu savunma kurgusunun merkezinde ise sahipsiz her topa basan, pas istasyonlarını bozan ve direnci tek başına yukarı çeken Melih gecenin gizli kahramanıydı.
Trabzonspor sadece üç puan almadı; hem olgunlaşan oyun sisteminin meyvesini topladı hem de Salah'ın bir süper stardan öte gerçek bir takım oyuncusu olduğunu gösterdi.

Trabzonspor, Avusturya kampında üçüncü hazırlık maçında ilk iki maça oranla daha organize, daha planlı ve daha çok taktik denemeler yapan bir görüntüdeydi. Maç içerisinde kanatların yer değişimi, orta sahaya oyuncusu Muçi'nin stoperlerin yanına kadar gelmesi, Cabral ve Pina'nın birer orta saha oyuncusu gibi içe kat ettiği anlar birer çalışmanın ve aslında çok kapsamlı düşünülmüş bir planın ürünüydü. Genel olarak bireysel anlamda son derece yetenekli futbolcuları olan Trabzonspor'un, kanat oyuncularının hızını ve bireysel adam eksiltme özelliklerini kullanma noktasındaki özgürlük anlayışı da bu kadar disiplinin arasında farklı bir detaydı. İlk iki hazırlık maçında gol atamayan Trabzonspor, Udinese karşısında hemen maçın başında 1-0 öne geçse de devamında gol bulma konusunda aynı iştahı sürdüremedi. Geçtiğimiz sezon savunma zaafları veren ve bu sezon bunları kökünden çözmek isteyen Trabzonspor, 2-3 pozisyon dışında neredeyse hiç aksaklık yaşamadı. Bu anlarda da kaleci Andre Onana tecrübesiyle skoru koruyan isim olarak alkışları hak etti . Trabzonspor, Udinese karşısında oynadığı maçta daha iyi bir görüntü çizdi. Bordo-mavili takım, mağlup olduğu ilk iki hazırlık maçına oranla daha tempolu ve daha üretken gözükse de oyun devamlılığı ve üretkenlik noktasında yine benzer sıkıntılar yaşadı.

Trabzonspor, Al Sadd karşısında E.Frankfurt maçına göre daha ciddi görüntü verdi. Fatih Tekke, Frankfurt maçında ikinci bölgede rakibe alan bırakan bir oyun tercih ederken, Al Sadd karşısında ön alan baskısını daha fazla uygulamaya çalıştı. Bu düşünce büyük ölçüde sahaya yansıdı ancak top ayağındayken Trabzonspor yine istenilen seviyeye çıkamadı. Pas hataları, konumlanma problemleri ve bireysel yanlışlar dikkat çekti. Gözler Saviolo, Cabral ve Aral Şimşir'in üzerindeydi. Saviolo bireysel anlamdaki hızı ve teknik kapasitesi ile dikkat çekerken, Cabral fizik gücü ve mücadeleci yapısıyla olumlu sinyaller verdi. Aral ise sol kanada hareket getirdi. Muçi ile zaman zaman iyi bağlantılar kurdu, çizgiye inip ortalar yaptı ve duran toplarda sorumluluk aldı.

Maçın en dikkat çeken ismi Bouchouri'ydi. Faslı futbolcu, orta sahadaki enerjisi ve dikine oyunuyla takımın en etkili oyuncusu oldu. 2. hazırlık maçında en dikkat çeken eksik, yeni transferlerin takım oyununa adaptasyon için biraz daha zamana ihtiyaç duyduğuydu. Trabzonspor, ilk hazırlık maçına göre daha istekli ve daha organize gözüktü.

Trabzonspor'un ilk yarıdaki fotoğrafı netti: Top sende gibi, oyun rakipte. Çünkü düzen topu ilerletmeyi değil, aynı yerde çevirmeyi üretti. Stoperden stopere, bekten stopere dolaşan pas trafiği seyirlik kaldı; dikine pas yok, araya koşu yok, üçüncü bölgeye taşıyacak bağlantı yok. Karagümrük panik yapmadı, sadece hatayı bekledi. Trabzonspor adına ise kapanan takıma karşı kilidi açacak bireysel kalite, doğru yerleşim ya da sürekli hareket... İlk yarıda üçü de eksikti. İkinci yarıda "aynı planla biraz daha" değil, planın doğası değişmeliydi ve Fatih Tekke bunu yaptı. Bouchouari-Okay değişikliği merkeze farklı bir pas ritmi ve yön duygusu getirdi. Augusto-Zubkov hamlesi sağ kanada oyun aklı kattı; top ayağına geldiğinde ne yapacağı belli bir oyuncu ile kanat organizasyonu yeniden kuruldu.

Top artık geride değil, ileriye aktı. Bu değişim beklerin karar kalitesini de yükseltti; bindirmeler boş koşu olmaktan çıktı, planlı hale geldi ve Trabzonspor üçüncü bölgede çoğaldı. Sonuç goller duran toptan geldi ama rastgele değildi: Baskının getirdiği iki korner, çalışılmış iki organizasyon, arka direkte Nwaiwu'nun kafa vuruşları... Özetle Tekke'nin hamleleri oyuncu değil, zihniyet değişikliğiydi. Trabzonspor ilk yarıda kaybettiği oyunu ikinci yarıda sahiplendi; daha çok koşarak değil, daha doğru düşünerek ayağa kalktı.

Akyazı'da futbolseverleri her açıdan çevreleyen bir futbol gecesi yaşandı... İlk gol Muçi'den geldi.
Arnavut yıldızın Trabzonspor tribünlerini ayağa kaldıran golü sonrasında oyunda denge kurulur gibi olsa da Fenerbahçe, Trabzonspor'un zaaflarını iyi çalışmış görünüyordu. Talisca eşitledi.
Teorik olarak istediklerini sahaya, taktik tahtasını da skorborda yansıtan Fenerbahçe idi. Tabii bunda kadro genişliğinin etkisi yadsınamaz.
Oyunun kontrolünü eline alan sarı lacivertliler, 34. dakikada bu kez Kerem ile öne geçti. Yine organize ve çabuk gelişen bu atakta orkestra şefi Asensio idi. Trabzonspor bu hızlı, çabuk yön değiştirerek gelen rakip hücumlarına karşı tedbir alamadı.
İlk yarı bu şekilde bitti bitecek derken, Trabzonspor karakterini sahaya koydu. 43. dakikada Onuachu, savunmanın üstünden vurduğu kafayla skoru 2-2'ye getirdi.

İkinci yarıya takımlar "sil baştan" diyerek çıktı ancak Fenerbahçe'nin İspanyol yıldızı Asensio, santradan 3 dakika sonra takımını tekrar öne geçirdi: 2 ve 3. gol yine aynı şekilde, akışkan paslar ve doğru tercihler üzerinden bir tek vuruşla geldi.

Fenerbahçe, 4-3-1-2 dizilişiyle merkezi İsmail, Guendouzi ve Kante üçlüsüyle domine ederken Trabzonspor bu üçlüye cevap veremedi. Savunma hattında Batagov ve Nwaiwu ikilisinin, Talisca-Kerem-Asensio üçgenine karşı yaşadığı zorluklar, orta sahadaki dinamizm ve sertlik eksikliğinin de etkili olduğunu söylemek gerekiyor.
Kalan dakikalarda Trabzonspor için zaman olarak süren umut ne yazık ki kadro derinliği açısından yoktu.
Bu da yenilgiye neden oldu.