Turgay Demir

Tam 45 yıldır futbol izlerim beni en çok "böyle sonuçlar" mutlu eder!.. Oynamayı bırakıp, maçın her saniyesini çalmak için bir şeyler yapan takımın son dakikalarda gol yiyerek yenilmesine bayılırım!... Derin bir ohh çekerim... Başakşehir sahaya oynamamak için çıkmış. Kaleci Muhammed ayağına gelen her topu 40-50 saniye oyaladı. İşin ilgin yanı sahadaki hakem de seyrediyor tüm bunları. Taa ki artık işin suyunu çıkaran Ba oyundan atılana kadar. Nasıl öğreteceğiz biz bu hakemlere, oynamaya çalışanla oynatmamaya çabalayanı ayırt etmeyi. Futbol keyfimizi bitirdiler vesselam.

Beşiktaş, her türlü maçı germeye çalışan rakibine karşı iştahlı başladı oyuna. Toure, Rafa, Cerny ve önlerindeki Abraham maçın büyük bölümünde çok uyumlu değildiler. Buna rağmen net pozisyonlar yakalandı ama Abraham tek kelimeyle kötü günündeydi. Aynı şekilde Rafa da öyle… Durgundu… Futbolu reddeden oyun anlayışına rağmen Başakşehir bir de öne geçince Beşiktaş tribünleri dil altı haplarını almaya başladılar. Neyse ki Toure'nin harika golü erken geldi. Ardında da Beşiktaş'ın yenisi Cengiz Ünder eski takımı Başakşehir'e hak ettiği cezayı kesti… Sahanın en iyileri Orkun, Udokhai ve Gökhan Sazdağı'ydı… Cerny şu izlediğimizden çok daha iyi olduğunu bildiğimiz bir isim. Heyecan yaptı sanırım. Rafa çıkıp ortaya geçince daha etkili göründü. Cengiz ve Toure'nin golle başlaması onları için harika oldu. Bundan sonra daha bir özgüvenle oynayacaklardır.

İspanya'ya karşı benzer oyun karakterine sahip oyuncularla oynamak tarihi bir hataydı. Onlar kanatlar dahil ön bölgede Yamal, Williams, Merino, Oyarzabal, Pedri gibi çabuk, hızlı ve teknik oyuncuları kullanırken biz de Kerem, Yunus, Arda ve Kenan'la oynadık. Ön tarafta biz onları taklit ederken onlar savunmalarını da çabuk oyunculardan kurmuşlardı. Topyekün üzerimize geldiler, ön alan baskısında bize nefes aldırmadılar. O nedenle çuvalla pozisyon verip çuvalla gol yedik. Yamal gününde olsa 8-0'lık İngiltere hezimetini mumla arayabilirdik.

Yamal'ın karşısında Eren yerine Ferdi olsa, savunma ve orta sahada Samet, Oğuz gibi mücadeleci oyuncuları tercih edip, önde bir tek hızlı adam bırakıp uzun ve etkili pas atan Orkun'u kenarda unutmasaydık belki yine yenilirdik ama manzara böyle feci olmazdı... Savunmamızın iki kanadı koridor oldu, orta sahada top görmedik, faul bile yapamadık vesselam. Yamal, Williams, Merino, Oyarzabal, Pedri vızır vızır gelip geçerken biz seyrettik. Haddimizi bilmeden oynadık maalesef İspanya haddimizi bildirdi.

Gürcistan maçında patron bizdik ve öyle oynadık ama bu maçın patronu dünya şampiyonu İspanya'ydı ve biz böyle bir rakibe karşı yapmayı değil bozmayı hedeflemeliydik. İstanbul'a gelmiş bir Anadolu takımı gibi oynasak böyle bir fark olmazdı. Bir jenerasyon yakalamak önemli ama o jenerasyonun yenilmez armada olması için ciddi süre gerekir. İspanya 2008 Avrupa Şampiyonluğu'nun ardından 2010'da 46 yıl sonra Dünya Şampiyonu olunca başka bir takım haline geldi. O gün bugündür sürekli oyunları gelişiyor. Biz dört iyi futbolcu bulduk diye kendimizi İspanya sandık... Durun bakalım daha dün bir bugün iki.