İskender Günen

Kendi sahanızdaki bir maçta topa sahip olma düşünceniz yoksa bir büyük takım nasıl olacaksanız? İlk yarı sonunda topa sahip olma Pendik yüzde 66, Trabzonspor ise yüzde 34. Görünen o ki teknik adam her maçta topu rakibe bırakmayı düşünen oyun anlayışını sahaya yansıtmaya çalışıyor. Çünkü duran toplar dışında pozisyon üretmekte sorunlar var. Kompakt oyun anlayışından uzak bir yapı var. Hatlar arasında boşluklar var. Birbirinden uzak oyuncularla hiçbir maçta oyunda üstünlüğü ele alma şansınız yok. Bu da dün olduğu gibi her maçta size sorunlar çıkartacaktır. Maçın başında hakemin yanlış kararıyla aut olması gereken pozisyonda kornerden gelen gol. Golden sonra da Pendikspor daha fazla topa sahip olan ve oyunun ikinci bölgesinde pres anlayışı yetersizliğinden dolayı gol pozisyonu üreten taraf oldu. Yine bir duran top ile Bakasetas'ın kazandırdığı ikinci gol var. Ardından Mendy'in kaptırdığı topta (bana göre faul) gelen Pendikspor'un golü. Kendi sahanızda oynadığınız bir maçta rakip alanda topa daha fazla sahip olma düşünceniz yoksa üretkenlik sağlanamaz. Mendy her ne kadar mücadele gücü yüksek bir oyuncu profili çizse de her an takımı 10 kişi bırakabilecek bir görüntüyü sahaya sürüyor. Hiç gereği yokken gördüğü ikinci sarı kartla oyun dışı kalması bunun en büyük göstergesi. Maçın kırılma noktası ise Pendikspor'un geliştirdiği atakta Uğurcan'ın kurtardığı top oldu. 3 puan alındı ama oyun yetersizliklerle dolu. Bu hakemlerle ligin bitirilebilmesi zor.

Kasımpaşa maçı ve ardından Beşiktaş karşısında alınan 3 puanlarla başlayan bir süreç. Yapılan transferlerle şampiyonluk yarışında beklentileri yukarı doğru iten bir anlayış. Üst sıralarda yer alabilmek için Hatayspor maçı büyük önem taşıyordu. Mücadelenin 43. dakikasında Onuachu'nun asistiyle Visca ile gol geldi. Ancak süreç sorunlarla dolu, Trabzonspor'un topa sahip olmasına rağmen üretkenlikten uzak bir yapısı vardı. Orta alanda Mendy, beklentilerin gerisindeydi. Bakasetas, Abdülkadir Ömür, Visca ve Bardhi üretkenlikten uzak bir oyun ortaya koydu. İkinci yarı 1-0 önde olmalarına rağmen bir türlü üstünlüğü ele alamayan bir Trabzonspor vardı. Fakat Hatayspor'un yanlış pasıyla Eren'in getirdiği topu, Onuachu gol yaptı. 2-0'dan sonra oyuncu değişikliklerinde en önemli yanlış Onuachu'nun dışarı alınmasıydı. Sırtı kaleye dönük becerisi olan ve top saklama yeteneğiyle hücumda çoğalmayı sağlayan bir oyuncunun çıkarılmasını anlamak mümkün değil. 2-0'dan ise büyük bir takım 3 golü kalesinde görmez. Büyük takım olmak, istenilen düzeyde olmadığınız zaman bile arzu ettiğiniz puanı almayı gerektirir.
NOT: Bilgi, tecrübe ve verdiği güven sayesinde katarakt ameliyatımı başarıyla gerçekleştiren Beylikdüzü 1. Göz Hastanesi doktorlarından Op. M.Necdet Cinhüseyinoğlu'na ve bana yakın ilgi gösteren hastane personeline teşekkür ederim.

Sezona hayal kırıklığıyla başlayan Trabzonspor için böylesi büyük maçta alınan 3 puan ileriki haftalar için büyük ümitler verdi. Gelinen nokta sezon başındaki görüntüden çok farklı. Takım olma yolunda önemli adımlar atıldığı düşüncesindeyim. Maçta gördük ki yeni oyuncuların da katkı yapacakları bir gerçek. İlk 30 dakikada Beşiktaş topa daha fazla sahip olan taraf oldu. Trabzonspor ise oyunu kendi alanında kabul etti. İkinci bölgede yaptıkları baskıyla rakibe pozisyon üretme şansı vermediler. Kapılan toplarla çabuk öne oynama düşüncesi ve bu sezon, geçen yıldan farklı bir Bardhi asistiyle Onuachu'nun kafasıyla gelen gol. Böylesi büyük maçlarda öne geçmek hem öz güveni artırdı hem de oyunda üstünlüğü ele almaya yardımcı oldu. İlk yarının son dakikalarında Bakasetas'ın attığı golle 2-0'lık bir sonuç yakalandı. Mendy'nin direkten dönen topu var.
İkinci yarı, Trezeguet hamlesi, son derece doğru bir tercihti. Çünkü rakip daha fazla risk alacak bir oyun anlayışı içerisinde olacağı için arkasında oluşabilecek boşluklardan Trezeguet ile sonuca gidilebilirdi. Önce Trezeguet'nin Mert ile karşı karşıya kaldığı pozisyon ve ardından Trezeguet'nin getirdiği toptan Visca ile gelen üçüncü gol.
Sonuç ve oyun, yarınlar adına büyük ümitler verdi. Mehmet Can oyunun savunma tarafında olumlu işler yaptı. Baniya ve Benkovic mükemmel bir uyum içerisinde göründüler. Orta alanda Mendy oyuna direnç katan bir isim. Mücadele gücü yüksek, rakipten top kazanma yönünden de artıları var. Onuachu, geçen sezondan beri önde sorunların başında gelen top saklama becerisi olan oyuncu yoksunluğunu çözebilecek bir yapıda.

Süper Lig'in ikinci büyük maçı. Trabzonspor, ilkinde Galatasaray'a 2-0 kaybetmişti. Bordo-mavililer sezona istenilen düzeyde olmayan bir yapıda başladı. Şu an kadroya katılan yeni transferler var ama bir başka gerçek var ki böylesi transferlerin sezon başlamadan yapılması gerekiyordu. Teknik adam Bjelica yeni transferlerden hangisine şans verecek şu an bunu bilebilmemiz mümkün değil. Kasımpaşa maçını bir kenara bıraktığımızda Trabzonspor için sorunların başında takım savunması yetersizliği geliyor. Önde kaybedilen toplardan sonra geri dönüşlerde hep sorunlar yaşadılar. Orta alanda Kourbelis, rakip ataklarda sıkça pozisyon kaybediyor. Önde ise geçen sezondan beri en büyük sorun top saklama becerisi olan oyuncu eksikliği. Bu da ataklarda topun çabuk kaybedilmesine neden oluyor. Beşiktaş'a karşı oynanacak maçta oyunun kaderini tayin edecek mevki orta alan. Burada üstünlüğü ele alan taraf diğerine göre bir adım öne çıkar. Bjelica, Bakasetas'ı nasıl bir formatta sahaya sürer bunu maçta gözlemleriz. Ama Bakasetas gibi şut becerisi olan bir oyuncuyu kaleye yakın oynatmalı diye düşünüyorum.

Marek Hamsik... Bratislava ile başlayan futbol hayatı önce Brescia, ardından Napoli ile devam etti. Napoli'de geçen başarılarla dolu 12 yıl... Slovakya Milli Takım formasını 136 kez giyme başarısı gösteren bir ikon. Kariyeri başarılarla dolu. Böylesi kariyerli bir oyuncunun yolunun Trabzon'a düşmesi hem kendisi hem de Trabzonspor için büyük bir şans. Geçen yıl kazanılan şampiyonlukta büyük pay sahibi. Tam bir profesyonel ve lider bir isim. Ama bir başka gerçek var ki böylesi profesyonel bir oyuncudan bu sezon neden gerekli şekilde yararlanılamadı? Bize bugüne kadar gösterdiği lider oyuncu özelliğinin yanında profesyonel ahlak için de sonsuz teşekkürler. Her genç oyuncunun örnek alması gerekir diye düşünüyorum. Hedefi olmayan 2 takım... Alanyaspor, ligin en fazla kalesinde gol gören ekibi. Bir de bu maçta farklı oyuncu tercihleri yaptı. Sonuç, farklı bir skor ama bu skorun oluşması önce Alanyaspor'un kadro tercihi ve ilk yarı Trabzonspor'un kazandığı penaltıdan sonra 10 kişi kalması olarak yorumlanmalı.
Eğer amaç gelecek sezon ise Bjelica'nın daha farklı oyunculara şans vermesi gerekirdi. İlk 11'de Taha hariç bizim bir sezon boyunca seyrettiğimiz oyuncularla sahaya çıktı. Neden bir Arif yok? Altyapı veya kadronuzda bulanan 1-2 genç oyuncuya görev vermek daha gerçekçi olmaz mıydı? Yeni bir teknik adam ama takıma geldikten sonra ligin sonu da olsa tek düşüncesi sonucu almaksa burada bir sorun vardır!

Görünen o ki Trabzonspor için Süper Lig'de hedef yok! Sıradan takım görüntüleriyle oynanan bir maç ve sorunlar çok fazla. Yenilen ilk gol Trabzonspor savunmasının yerleşme hatasından kaynaklandı. Ardından Kayserispor'un savunmadan çıkarken kaptırdığı topta Gomez beraberlik golünü attı. Önce sahaya çıkan 11'de orta alan yetersizliğini görmemiz gerek. Siopis, Yusuf ve Abdülkadir ile başlanan bir maç…
Siopis, mücadele gücü yüksek tek isim. Yusuf ve Abdülkadir top rakipteyken geriye dönmekte zorlandılar. Önde top ile buluştuklarında da ofansif anlamda katkıdan uzaktılar. Rakip de orta alanı çok iyi kullandı. Ayağa paslarla ve savunmanın ortasına attığı toplarla rahatlıkla pozisyonlar yakaladılar. Thiam'la da ikinci golü buldular. İlk yarıda Markovic'in önce direkten ardından kaleciden dönen gol pozisyonundan başka hiçbir üretkenlik yoktu. İkinci yarı rakip 3. golü de penaltıdan bulmasına rağmen Abdülkadir Ömür'ün ilk yarıya göre daha fazla katkı yaptığını gördük. Rakipten 2 top kaptı ve önce ikinci golü attı, sonra penaltıyla beraberlik geldi. Yenilen 4. golde ise önce defansın ardından Uğurcan'ın hatası vardı.
Sonuç olarak yaşanılan süreçte oyuncu performansında büyük bir düşüş var. Bu da sahaya yansıyor. Sezon başından beri transfer tahtası kapalı olan, önemli oyuncuları ayrılan Çağdaş Atan'ı başarısı için özellikle kutlamak gerekir.

Çalkantılı bir süreç... Teknik adam Abdullah Avcı'nın istifası ve olağanüstü kongre kararının alınmasının ardından oyuncuların böyle bir ortamdan etkilenmemesi mümkün değil. Oyunu 75 dakika ve sonrası olarak değerlendirmek gerekir. İstekli, arzulu bir başlangıçtan sonra Yusuf'un kişisel becerisiyle kazanılan bir gol yaşandı. 1-0 dan sonra ise Belhanda'nın kırmızı kartla oyun dışı kalmasından sonra çok daha rahat bir süreç gelir diye düşünürken Adana Demirspor teknik direktörü 2 değişiklik yaptı ve üçlü savunmaya geçti. Adana ilk yarının sonuna kadar 10 kişi kalmasına rağmen oyunu kontrol eden ve pozisyonlar üreten taraftı.
1-1'i yakaladıktan sonra ikinci golü rahatlıkla bulabilecek pozisyonlar vardı. İkinci yarının başlamasıyla yapılan oyuncu değişiklikleri oldu. Gomez, kariyerli ve yetenekli bir isim. Ama önde ceza sahası içerisinde bulunması gerekirken kenarlara gelerek top alma düşüncesi kendisini etkisiz kılıyor. Görünen o ki Trabzonspor'un oyun sisteminde kendisinden yararlanmak kolay değil. 75. dakikadan sonra, zaten 1 kişi eksik olan Adana Demirspor'da fiziksel düşüşler yaşandı. Kazanılan 2 gol de duran toptan kaynaklı oldu. Visca'nın uzun aradan sonra golle sahalara dönmesi kendisi ve takım adına sevindirici.
4-1'lik sonuç kulübün içinde bulunduğu süreci göz önüne getirdiğimizde, morallerin artması açısından önemliydi. Ama unutulmaması gereken bir şey var, geçen yılki takım bütünselliğinden uzak görünen bu yapıyla istikrarlı sonuçlar almak mümkün gözükmüyor.

Öylesi bir travma ki kurtulmak mümkün değil. Acıyla, gözyaşıyla geçen günler. Fakat yaşam zor da olsa devam ediyor. Yine hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet, yakınlarına da başsağlığı diliyorum. Gelelim maça; ligin son sırasında yer alan bir takıma karşı sahanızda yeniliyorsanız sorunlarınız çok çok demektir. Önce Şampiyonlar Ligi, sonra Avrupa Ligi ve ardından Konferans Ligi'nin dışında kalmanızdan sonra ligde bulunduğunuz yer bize gösterdi ki sezon başı transferlerinizde yanlışlar çok. Geçen yıl, Trabzon'un kazandığı şampiyonluğun en önemli nedeni takım olma bilinciydi. Bu olgu, ayrılanlar ve yeni katılanları düşündüğünüzde yeni transferlerin gerekli yeterlilikte olmadığını gösteriyor. En önemli sorun, transferde yapılan yanlışlardır.
Maçın ilk yarısında Abdülkadir'in sezon başından beri beklediğimiz, arzu ettiğimiz performansını ortaya koyduğu anlar var. Abdülkadir'i ofansif katkısı konusunda her maç eleştirdim. Dün maçın ilk yarısında direkten dönen 2 topundan başka en fazla katkı yapan oyuncu olarak öne çıktı.
Oyuncu değişikliklerinden sonra belirli bir saha içi organizasyonunuz yoksa bu durumları yaşamanız doğaldır. Yenilen 2 gol, duran toptan kaynaklı. Bu da takımın savunma anlayışındaki yetersizlikleri gösterdi. Bu sonuçtan sonra artık tek hedef Türkiye Kupası olarak görünmekte. Ama bir başka gerçek var ki şu an Trabzonspor'un içinde bulunduğu durumdan dolayı bu hedefe ulaşması kolay gözükmüyor.

Her ne kadar futbol bir takım oyunu olsa da bir maçta bazı oyuncular öne çıkar. Dün Trabzonspor adına söyleyebileceğimiz iki isim vardı; Siopis ve Bakasetas. Siopis, mücadele gücü yüksek, rakipten en fazla top kazanan isim oldu. Bakasetas ise iyi ki Trabzonspor'da. Sezon başından beri her maç şapkadan tavşan çıkaran bir isim. Gerek asist gerek attığı gollerle yalnız olmasına rağmen takımın bu günlere gelmesindeki en önemli oyuncu. Dün de Trabzonspor'un Trezeguet ile kazandığı golde asisti yapan isim oldu. İkinci yarı boyunca Djaniny, ardından Trezeguet'ye iki mükemmel final pası attı ki söylenecek sözümüz yok. Kendi sahasında her maç baskıyla başlayan bir oyun var.
En önemli sorun, öndeki oyuncunun performansı. Gomez'in bütün bir maç boyunca topla buluştuğu anlar son derece az. Djaniny geçen yılki performansından çok uzak. Trezeguet ise attığı gollere rağmen çok savruk bir isim. Önde hücum organizasyonlarındaki sorunlar sezon başından beri bir türlü gerekli yeterliliğe ulaşmadı. Antalyaspor'un oyunu kendi alanında kabul eden bir yapısı, ilk yarı direkten dönen bir topu ve ikinci yarıda Eren'in sakatlanma pahasına önlediği bir pozisyon var. Oyunun son dakikaları ise Trabzonspor'un attığı 2. golden önce yoğun bir baskı kurdukları bir gerçek. Sonuç, her zaman kendi sahasında olduğu gibi 3 puan. Sorun ise sezon başından beri deplasmanlardaki bu takımın kimliğine yakışmayan farklı yenilgiler. Fakat bir başka gerçek var ki geçen yıl Trabzonspor'u başarıya götüren takım bütünselliği ne yazık ki hâlâ yok.

Geçen haftaki farklı mağlubiyetten sonra Başakşehir gibi organize ve üst düzey bir takıma karşı 3 puan almak kolay bir şey değil. Çünkü farklı yenilgi alan ve travma içerisinde olan bir oyuncu grubu öz güvenden mutlak suretle yoksun olur. Maç öncesi sorunların büyük olduğu bir ortamda, istekli arzulu bir oyunla yapılan başlangıç vardı. Başakşehir'in savunmasından çıkarken kaptırdığı toplar oldu. Eğer bireysel becerileri yeterli olsa ya da final pasında doğru tercih yapabilseler herhalde maç başlangıcı daha farklı yerlere gidebilirdi.
İlk yarı hücum girişimlerinin olduğu kenar, Trabzonspor'un solu oldu. Eren, Trezeguet ve bu ikiliye destek olan Bakasetas'la geliştirilen ataklar vardı. Ardından Bakasetas'ın dönerek vurduğu topta Volkan'ın büyük hatasıyla gelen gol... Böylesi zorlu bir maçta öne geçmek sizi daha farklı bir oyuna yönlendirmesi gerekirken rakip alanda yapılan top kayıpları öne çıktı. İkinci yarıya Trabzonspor 1-0 önde girmesine rağmen kendi alanında oyunu kabul eden bir yapıya döndü. En büyük sorun mücadele gücü ve takım savunması üst düzey Başakşehir'in sahasına gittiklerinde topu rakibe çabuk vermekti. Yapılan oyuncu değişikliklerinde acaba bir Hamsik gibi orta alanda pas organizasyonunu çok daha gerçekçi yapabilen bir oyuncu sahada düşünülmez miydi? Çalkantılı bir süreçte alınan 3 puan hele rakip Başakşehir ise asla küçümsenmemeli.