LEVENT TÜZEMEN - YAZIK OLUYOR!
Birçok maçta sürpriz sonuçlara tanık oldum. Son dakikada yenilen ya da atılan golleri gördüm. Ama hayatımda maçın büyük bölümünü çok iyi oynayan ve mükemmel mücadele eden, ciddi pozisyonlar bulan Galatasaray'ın Trabzonspor'a karşı kaybediş şekline rastlamadım.
Oysa Galatasaraylı oyuncular Avrupa Ligi'ndeki namağlup oyunu Trabzonspor'a karşı sergilediler. Topun arkasına geçip hızlı hücumlarla rakip kaleye indiler. Özellikle ilk 45'te Trabzon'a alan bırakmayan, şut izni vermeyen ve top rakipteyken çabuk basan, ikili mücadeleleri kazanan agresif, istekli, panik yapmayan, coşkulu, dikkatli ve yardımlaşmayı üst düzeye taşıyan bir Galatasaray izledik. Kerem'e ceza alanında yapılan faul sonrası haklı olarak verilen penaltıyı Cicaldau soğukkanlı bir vuruşla gol yaptı. Eğer Kerem, Halil, Emre Kılınç final paslarında dikkatsizlik etmese farkı büyütecek pozisyonlar kaçmazdı.
İkinci yarı Trabzonspor önde baskı yapınca Galatasaray ayağa pas yapıp topla çıkmayı bırakıp gol yememek için anlamsızca geriye yaslandı. Galatasaray baskı yiyor ama pozisyon vermiyordu. Orta alanda Berkan çok top kaybı yapıyor ve rakiple girdiği ikili mücadeleleri kazanamıyordu. Domenec'in aslında Cicaldau'nun yerine Berkan'ı oyundan alması gerekirdi. Cicaldau çok koşuyor, iyi top kullanıyordu.
O Berkan, Bakasetas'ın attığı golde yine pozisyona hamle yapmakta geç kaldı. Taylan-Berkan ikilisi Galatasaray tarihinin orta alandaki en verimsiz ve en kötü futbolcuları. Bu ikilinin kalitesi yok, oyun aklı hiç yok. Sadece Türk oyuncu oynatma kuralından dolayı forma buluyorlar ve Galatasaray'a yazık oluyor. Galatasaray hak etmediği bir yenilgi yaşadı. Trabzon'a 3 puanı ise kalesinde yaptığı kurtarışlarla devleşen Uğurcan kazandırdı.
SERKAN KORKMAZ - KALECİ
Trabzonspor ilk 20 dakikada maruz kaldığı müthiş pres karşısında o kadar sindi ki gecikmeli de olsa İsmail Çipe'den formayı kapan Galatasaray kalecisi Fatih'i ancak 20. dakikada görebildik. Bu dakikaya kadar Trabzon kalecisi Uğurcan'ı çok zorlayan bir pozisyon yoktu gerçi ama Galatasaraylı oyuncular coşkulu oyunlarıyla rakip yarı sahada her an tehditkar olmayı başarıyorlardı. Emre Kılınç'ın yerde kaldığı bir pozisyonda (eğer öncesinde bir elle oynama yoksa) sarı-kırmızıların bir penaltısı verilmedi gibi geldi bana.
Benzer pozisyonda, Denswil'in hakemin gözünün önünde Kerem'in ayağına bastığı pozisyondaysa VAR Özgür Yankaya devreye girince penaltı verildi. Sarı-kırmızılılardaki en iyi penaltıcı Cicaldau (nihayet) beyaz noktaya gelince, skor 1-0 oldu. 38. dakikada Berkan'ın şutunda top Vitor'a çarptı, ters ayağında yakalanan Uğurcan muazzam bir refleksle sezonun önemli kurtarışlarından birine imza attı. Galatasaray, bu sıra dışı kurtarış olmasa soyunma odasına iki farklı önde girecekti. İlk yarıda değil İsmail Çipe ben bile Galatasaray kalesinde oynardım. Ancak ikinci yarı pek öyle olmadı. Hamsik'in yokluğunu hisseden Avcı, Berat'ın yerine Siopis'i oyuna sürerek orta saha direncini hayli arttırmıştı.
Torrent'se iki kariyerli ve deneyimli ismi Babel ile Feghouli'den medet ummuştu. İspanyol hoca bu iki ismi bir sonraki maçta ilk onbire koyarsa hangimiz şaşırırız ki!.. Nwakaeme'nin "maç eksiği" de hayli dikkat çekiyordu ama Bakasetas müthiş bir golle "geri dönüşünü" ilan ediyordu. Babel'in kavisli şutunda Trabzon'un süper kahramanı Uğurcan "sezonun kurtarışları" videosuna bir katkı daha yaptı. Tam maç berabere bitiyordu ki sahneye klasikleşen hatasıyla yine Taylan çıktı ve Visca cezayı kesti. "Galatasaray umut veriyor" denerek yorumlanacak maç "yönetim istifa" tezahüratlarıyla bitti. İyi bir kalecinin ne olduğunu idrak ettiğimiz bir maç daha geride kaldı.
ERMAN TOROĞLU - ŞAMPİYONLUĞUN YARIM İLAMI
Çok nadir seyredilebilecek bir maçtı. Ne isterseniz vardı, aşk, ihtiras, goller, üzüntüler, sevinçler… Galatasaray ilk yarıda her hattıyla iyi oynadı. Maçı 3-0'a getirebilirlerdi. Özellikle kaleci Uğurcan Çakır, arkadaşına çarpıp gelen o topu kontrpiyede kalmasına rağmen çıkardı. Bence maçın dönüm noktasıydı. 2-0 olsaydı ne olurdu? Trabzonspor için kesinlikle iyi olmazdı. Peki ilk yarı Trabzonspor neden kötüydü? Hiçbir futbolcu birbirine yardım etmedi, baskı yapamadılar, futbol kavgası yapamadılar, ikili mücadeleleri kaybettiler, nadir kazandıkları topları da rakibe verdiler. Takım olarak kötü oynadılar.
Galatasaray da takım olarak ilk yarı bayağı iyi işler yaptı. Ama ikinci golü atamadıkları için maçı bitiremediler. İkinci yarı başladı. Bu sefer Trabzonspor rakibe baskı yapmaya başladı. Baktılar ki ilk yarıdaki oyunla bu stattan çıkamayacaklar, daha çok baskı yapıp top kazanmaya başladılar. Bu işleri yaparken rakip de kendilerine müthiş yardım etti. Galatasaray iki tane gol yedi ki evlere şenlik… Öncelikle kazanamıyorsan kaybetme. Defansta bu kadar üst üste hata yaparsanız ve rakibe top kaptırırsanız olacağı bu. Bu maç bence Trabzonspor'un şampiyonluğunun yarım ilamıdır!
"Kaleci yarım takımdır" deriz değil mi? Maç 1-1… Taylan'a topu atıyorsun, Taylan top tekniği çok yüksek bir oyuncu değil. O topu ona atmayacaksın. Feghouli'ye, Babel'e atabilirsin ama Taylan'a atamazsın. İşte atarsan kaptırır, karşıda da Visca diye bir adam varsa golü kalende görürsün. Diyorum ya tecrübe farklı bir şey. Hakem için zor maçtı. Zemin ağırdı. Galatasaray'ın kazandığı penaltıyı görüp kendisi verse daha iyi olurdu. Onun haricinde ayağa basma pozisyonları var ama böyle bir maçı mümkün olduğu kadar oynatmaya çalıştı. Öyle olduğu halde iki taraf futbolcularından da dokunduğun zaman bazıları bas bas yerlerde bağırıyorlardı. Mesela G.Saray'da Ömer'in olduğu gibi…
Yalnız şu dikkatimi çekiyor; Gençlerbirliği'nden Trabzonspor'a gelen Berat Özdemir. Şöyle bir dikkatle izliyorum. Hiç üstüne koymuyor. Yahu kardeşim yanında Bakasetas, Nwakaeme, Hamsik gibi adamlar var. Artık onlardan bir şeyler kap. Ama sen hala olduğun yerde sayıyorsun. Böyle gidersen bu takımda ilk 11'de yer bulamazsın. Her maç üzerine koyman lazım. Saç rengini değiştirmekle futbol oynanmıyor. Önce oyun kaliteni geliştir, saçından önce! Sahada saç renginle fark edilme, oyun kalitenle fark edil.
YUNUS EMRE SEL - BÜYÜLÜ SONUÇ!
Galibiyete rağmen sorulması gereken ilk soruyla başlayalım: Geçtiğimiz hafta Giresunspor karşısında alınan beraberlik sonrası Cornelius, "İlk 60 dakika bizim için boşa harcanmış oldu" açıklamasında bulunmuştu. Galatasaray ile oynanan maçın da ilk 45 dakikası Trabzonspor'a adına boşa harcanmış bir süre oldu. Şampiyonluk yarışı veren bir takımın bu kadar zamanı çöpe atacak lüksü var mı? İlk yarıdaki oyunun Trabzonspor adına anlatılacak bir artısı yok gibiydi. Ne Visca, ne Bakasetas ne de Nwakaeme alması gereken sorumlulukları bu süre içerisinde almadı. Almadıkları gibi savunmaya yardım noktasında da eksik kaldılar.
Bir taraftan yıldız oyuncuların formsuzluğu bir taraftan Hamsik'in eksikliği ve sakat ve cezalıların çok olduğu haftada üç yerli kuralındaki zorunluluk Trabzonspor için işlerin pek de istenildiği gibi gitmediği zaman dilimini aynı haftaya toplamış gibiydi. Yine de karşılaşmanın ikinci yarısının özellikle ilk 15 dakikasındaki değişiklikler sonrası Trabzonspor maçı çevirebilecek hatta öne geçecek fırsatları dahi yakaladı. Trabzonspor'un bu dakikalarda maçı hızlandırma denemeleri, sahada kendisinden başka hiçbir unsurun futbol oynamaya ve oynatmaya niyeti olmamasına takıldı.
Oyuna adeta ilahi bir müdahale oldu, Trabzonspor'un oyunda kalma arzusu, rakibe karşı direnci, verdiği mücadele adeta büyülü bir şekilde netice verdi. Önce Bakasetas'ın Fatih Sultan Mehmed'in Şahi toplarından çıkan gülleler gibi Galata surlarını sarstığına şahit olduk. Baka böylelikle eleştirilere cevap verdi ve nihayet rahatladı. Ardından Visca'nın armağanı olan golü geldi. Bu gol gerçekten oyuna tutkuyla bağlanan herkesin sevindiği bir gol oldu diye düşünüyorum, Galatasaraylıların bile.
Trabzonspor'un kötü başladığı bir maçı böylesine müthiş bir romansla çevirişine şahit olmak futbolseverler için ne kadar mutluluk vericiyse, Galatasaray'ın sertliğine ve sadece saha içi değil top toplayıcıların da dahil olduğu bir zaman geçirme çabasına şahit olmak da Türk futbolu adına üzücüydü.
REHA KAPSAL - OYUN HAFIZASI VE SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK
Derbi öncesinde son 2 maçta 4 puan kaybetmiş olsa da psikolojik açıdan rakibine üstünlük kuran taraf Trabzonspor'du. Galatasaray son 11 maçta 1 galibiyet aldıĞI gibi oyun olarak da her geçen hafta kötüye gidiyordu. Bu beklentilerin ışığında Trabzonspor adına maçın kolay geçeceği görüntüsü vardı. Ancak böyle kötü gidişlerde sarı-kırmızılı oyuncuların verdiği reaksiyon ilk 45 dakika adına üst düzeydeydi. Galatasaray ilk yarıya skor olarak önde girerken oyun olarak da Trabzonspor'a göre çok iyiydi. İlk 45 dakikanın tümünü kontrol ettiler.
Final pasları ve son vuruşlarda o beceriyi gösterebilselerdi daha farklı skorla da içeri girerlerdi. Oyun hareketlilikleri, yaptıkları pres, takım halinde hücumda ve savunmada birlikte hareket etmeleri, gel-git yaşamamaları, iştah ve arzuları üst seviyedeydi. Taraftarının do oluşturduğu atmosferle ilk yarıyı önde kapattılar. İkinci devre Trabzonspor oyun yanlışından vazgeçti. Tekrar güçlü oyununa dönmeye başladı.
İlk devre rakibinin hata yapmanı bekleyen, saha içinde organize olamayan, topun ve rakibin peşinden koşan bordo-mavililer ikinci devre doğruları yapmaya başladı. Topu ve rakibi koşturdu, Galatasaray'ı hataya zorladı, hem pres hem de karşı presi doğru yapan anlayışıyla üstünlük kurdu. Attığı gollerden fazlasını da kaçırdı. Takım halinde ikinci yarı ortaya koydukları karakter, verdikleri reaksiyon, iştahları, oyun akılları, skora isyanları, kazanmak için en önemli unsurlardan olan duygu depolarını doldurmaları üst seviyedeydi. Anların, dokunuşların anahtar oyuncuları olan, tam bir problem çözücü Bakasetas ve Edin Visca da bireysel kaliteleriyle 2 gol attılar. Trabzonspor, 2. yarıdaki galibiyeti hak eden oyunuyla çok önemli bir deplasman derbisinde geri düşmesine rağmen maçı kazanmasını bildi.
Bu maçın böyle bitmesindeki iki takım için de en önemli faktör şuydu. Galatasaray'ın bu sezon ilk 45 dakikadan sonra sürdürülebilir bir oyun hafızasının oluşmaması büyük eksiklik. Trabzonspor da sezon başından bu yana sergilediği güçlü oyunla, geri düşse bile tekrar öne geçmek için ezberindeki oyun hafızasını bu maçta da ortaya koydu. İki takım arasındaki bu temel fark bordo-mavililerin maçı kazanmasını sağladı.
