Spor yazarları İtalya-Türkiye maçını değerlendirdi! "Uluslar Kabus Ligi"

MUSTAFA ÇULCU - ANTREMANDA GİBİ!

Maça temkinli ve kontrollü başladık. Oyuncu konumlanmalarını ve pas akışını doğru yaptık. Basit top kayıpları yapmadık. Dış şutlarla etkili olduk. Dengeli giden oyunda yediğimiz gole kadar temponuz iyiydi.1.90'lık İtalyan stoperlerin arasında 1.73'lük Yunus'a yapılan ortalarla gol aramak hataydı. Yunus aralarında kayboldu. Yediğimiz golde ani bir top değil seken değil uzaktan hem de en kalabalık olduğumuz üç stoperli merkeze gelen ortada gereken müdahaleyi yapmayan Ozan'ın hatası büyüktü.

İkinci yarıya kanatları etkili kullanarak başladık Mancini hemen iki kanat savunmacıyı değiştirdi. Ona rağmen sağ kanat hücumunda beraberliği yakaladık. Lakin 4 dakika sonra duran toptan ikinci golü yedik. Eren topa yükselemedi altta kaldı Calafiori faulsüz yükseldi kafayı vurdu gol temiz. Yunus ikinci yarıda savunma aralarına doğru koşularla rakibi çok zorladı, çalışkan ve istekliydi.

Yeniden yapılanma ve arayış içinde olan ve rotasyon yapan İtalya'yı bu haliyle yakaladık. Bizim de kaybedecek bir şeyimiz kalmadığı için daha cesur oynadık ama yakaladığımız pozisyonları biz değerlendiremedik onlar yakaladıklarını değerlendirdiler galip gelmeyi bildiler. Hakemliğinde sona yaklaşan 45 yaşındaki Polonyalı Syzmon Marciniak tecrübesini sahaya yansıttı. Kariyeri ve kalitesi çok yüksek rol model bir hakem. Antrenman yaparcasına rahat, sakin ve başarılıydı.

TURGAY DEMİR - 4 DAKİKALIK MUTLULUK

Çölde kutup ayısına denk gelen bahtsız Bedevi, Bizim Çocuklar'ın yanında piyango talihlisi gibi kalır… Futbolumuz çok ciddi bir kaostan geçerken Millî Takım da adeta bir korku tüneline girmiş gibi. Sahadaki oyun zaman zaman umut verse tabelada hep hüsran yazıyor maalesef.

Dün gece Bologna'da topla daha çok oynadık, daha fazla atak yaptık, daha çok pozisyon bulduk ama yine kaybettik. İtalya ilk geldiği pozisyonda golü buldu. Bu golün altından kalkmamız 61 dakika sürdü, mutluluğumuz ise sadece dört dakika… Oyuna bakarsak Yunus ve Aral kanatlarda uçurtma gibi gittiler. Ferdi, Salih, hatta Abdülkerim öne çıkıp gol aradılar. Defalarca rakip ceza sahasına kadar geldik ama boşuna..

Futbolda rakip kaleye gitmek elbette önemli fakat oraya neden gittiğinizi de göstermeniz gerekiyor. Gol atamıyorsanız, bütün o istatistikler anlamsız kalıyor. Çünkü futboldaki tek gerçek istatistik tabelaya yazılandır, diğerleri değil. Montella artık gitmeli… Bu takımı bilmem kaç maçtır santrforsuz oynatması ve sürekli devşirme santrfor arayışlarına girmesi, onun en büyük hatalarından biri.

Bu seviyede, üstelik deplasmanda oynanabilecek iyi oyunlardan birini oynadığımız halde üç gol yiyip sadece bir gol atabiliyorsak ben en başta hocaya bakarım. Çünkü mesele sadece futbolcuların ne yaptığı değil, hocanın elindeki malzemeyi nasıl kullandığıdır. İtalyan, değişikliklerde çok geç kaldı. İrfan Can'ı gereksiz yere uzun süre sahada tuttu. Maçın gidişatına müdahale etmesi gereken anlarda kenarda bekledi. Tamam, rakipler güçlü ama biz de Lihtenştayn değiliz… A Milli Takım'ın, Montella'dan daha iyisine ihtiyacı olduğu aşikar. Bu arkadaş bizi anlamıyor… Bize bizden biri lazım vesselam.

ZEKİ UZUNDURUKAN - ULUSLAR KABUS LİGİ

Montella'nın artık şunu bilmesi lazım. Üçlü formasyon Türk futboluna uygun bir sistem değil. Bunu daha önce defalarca kulüp takımlarımızda denedik olmadı, geçmiş yıllarda Milli Takım'da test ettik olmadı. Montella, neden üçlü savunma anlayışında inat ediyorsun ki... Panik 11'lerin yetmiyormuş gibi bir de deneme tahtasına dönen taktiklerinle başarısızlıkta tarih yazmaya başladın Montella! Kazanmak için Bursa'da olduğu gibi, Bologna'da da çok güzel bir ortam vardı.

Oysa İtalya, bizim Bursa'da onlara yaptığımızı bu kez bize yaptı. Neydi bu? Alan ve zaman... Biz Bursa'da İtalyanlar'a alan ve zaman konusunda çok cömert davranmıştı ki 27 dakikada 3-0 geriye düşmüştük. Dünkü maçın ilk yarısında bu kez İtalyanlar bize alan ve zaman yönünden konfor sağladı. Ama biz bunu değerlendiremedik. Bu dakikalarda oyun, Deniz Gül'ü çağırıyordu ki Deniz Gül yine sahada yoktu.

A Ligi'ndeki dört maçını da kaybeden Milli Takımımız, ilk 20 dakika dengeli ve kontrollü bir oyun ortaya koydu. İtalya'yı ceza sahamıza sokmadık. Biz önde pozisyonlara girdik. Yunus ve Salih ile iki pozisyondan da yararlanamadık. Sonrasında Di Lorenzo'nun ortasında ceza sahamızda seken topa Scamacca net bir vuruş yaparak geriye düşmemize neden oldu. A Ligi'ndeki dört maçlık periyotta yenilen gollerin çoğunda Zeki pozisyonların içinde. Çünkü savunmada belki hata yapıyor ama inanılmaz savaş da veriyor Zeki. Neden bu kadar ağır kalıyoruz topa müdahale konusunda anlamak zor. Maç boyunca İtalya'nın atletik orta saha oyuncuları karşısında geçiş hücumlarında ağır kaldık. Çok çabuk yorulduk.

İkinci yarıda gel-gitli bir oyun ortaya çıktı. İkinci bölüme iyi başladık. Ama atak sonlandırma konusunda yine büyük sıkıntı yaşadık. Sonlandıramadığımız ataklarımızda tehlikeli geçişler yedik. Böyle bir geçiş atağında Uğurcan Çakır, Doumbia'ya geçit vermedi. Bu dakikalarda hızlı oynamaya başlayınca net pozisyonlar bulduk. Bu pozisyonlardan birinde golümüz geldi. Yunus'un Zeki'ye yuvarladığı topu Zeki ceza sahasına çok iyi kesti.

Eren topa dokundu. Arka direkte topla buluşan Aral Şimşir akıl dolu bir golle skora dengeyi getirdi. Attığımız golden sadece 4 dakika sonra yine geriye düştük. İkinci yarıda giren Calafiori, İtalya'yı tekrar öne geçirdi. Bu golde Zeki geç kaldı, Eren ayakta kalamadı. Çok rahat bir kafa vurdurdu Calafiori'ye. Bu tip pozisyonlarda faul bile olsa, Eren ayakta kalmalıydı, savaşmalıydı, vurdurmamalıydı.

Hakem Marciniak'ın böyle pozisyonlara faul çalmayacağını bilmemiz gerekirdi. Yazık oldu, iyi oynarken bu golü yememeliydik. Montella, 70'te Bartuğ ve İlhan'ı oyuna atarken; İrfan ve Aral'ı kenara aldı. Oyuncu değişikliklerinde çok geç kaldı hocamız! Rakip ceza sahasında uzun bir 9 numaramız yokken, kenar ortalarında havadan oyunu tercih etmemeliydik. Yunus Akgün, Milli Takımımız'ın en etkili ismiydi dün gece. Yürekli bir futbol ortaya koydu, hatta o kadar iyi oynadı ki Arda Güler'i hiç aratmadı. Montella'ya hep şunu dedik A Ligi başladığından beri. 'Bu takımda Yunus Akgün nasıl yedek kalır, Galatasaray'da çok iyi bir sezon başlangıcı yapmasına rağmen!' Dün Montella da Yunus'un baş döndürücü futbolunu görünce 'Keşke bütün maçlarda Yunus'u oynatsaydım!' demiştir.

Son dakikalarda Esposito skoru belirledi. Bursa'da 4, Bologna'da 3 yedik. Bu skorlar bize hiç mi hiç yakışmadı! Maalesef iki maçta da İtalya'ya kaybederken, toplam 7 gol yedik. A Ligi'nde dört maçta tam 11 gol yerken, sadece 2 gol atabildik. Hızla B Ligi'nde doğru yol alıyoruz. Bu gidişat hiç iyi değil. Evet önemli eksikliklerimiz var. Ama Mancini, iki maçta da dev rotasyonlar yaparak karşımıza çıktı. Futbol 11'e 11 oynanıyor. Savaşmayana, yüreğini ortaya koymayana A Ligi'nde ekmek yok! Futbolda alfabenin ilk harfini (A) öğrenemedik ve bu kabus gibi periyodu puansız tamamlayarak evimize dönüyoruz! Bu başarısızlığın bir faturası olmalı! Yoksa futbolda kahırdan öteye gidemeyiz.