Akıl ile saf kalite

Futbol bazen tahtada çizilen kusursuz bir plana boyun eğer; bazen de o planı buruşturup çöpe atan üç beş saniyelik saf kaliteye teslim olur. Rize'deki mücadele, bu iki zıt gerçeğin amansız düellosuydu. İlk yarı tamamen Recep Uçar'ın taktiksel manifestosu gibiydi. Sahada öyle kompakt, hatları birbirine öyle perçinlenmiş bir Rizespor vardı ki, Trabzonspor'un akışkanlığını sıfırladılar. Melih ile Muçi arasındaki bağ kopunca merkezde devasa bir boşluk doğdu. Rize bu arızayı cerrah titizliğiyle işledi; Borrelli'nin ceza sahası ustalığı Thomas Reis'in kurgusunu zora soktu. İkinci yarıda ise sahneye kalite çıktı. Reis, Folcarelli hamlesiyle merkeze dinamizm kattı; asıl kırılmayı ise hücum aklı yarattı. Muçi ile Salah birer maestroya dönüştü; ilk yarıda topa hasret kalan ikili, derine inip oyunu genişletti. Rize savunması alanda belki geçit vermedi ama arkaya atılan öldürücü koşularda darmadağın oldu.

Salah'ın iğne deliğinden geçen pas vizyonu, Muçi'nin zarif derinliği, Aral'ın estetiği ve Franculino Dju'nun dinamizmiyle maç sadece 9 dakika içerisinde baştan aşağı el değiştirdi. Laçi'nin ceza sahası dışından çıkardığı o sıra dışı füze skoru yeniden dengelese de gecenin kaderini yine o arkaya atılan akıl dolu koşular ve Dju'nun soğukkanlı bitiriciliği çizdi. Bu geceden kalan iki ders var: Merkezdeki kopukluk Thomas Reis için çalması gereken en güçlü alarm zili. Fakat öte yandan, elinizde anı değiştirebilen bu hücum aklı varsa en tıkandığınız deplasmanda bile kazanacak bir yol bulabiliyorsunuz. Taktik maçı başlatır, son noktayı kalite koyar.