Oh be Dünya varmış!
Dünya Kupası hasretimiz 24 yaşında hayata veda etti..(!) Çok şükür, şimdi Paraguay, Avusturalya ve ABD düşünsün… Deplasmanda çok zor bir maç oynayacağımız belliydi. Öyle de oldu. İlk yarıda çata çat, kora kor bir mücadele ve hızlı bir oyun vardı. Çünkü gerçek fauller dışında, hiç birini umursamayan harika bir hakem sürekli oyunu oynatmak yönünde kullandı tercihlerini. Biz de tüm kalbimizle alkışladık. Beş gol girişimiz vardı, onlar da üç net pozisyon yakaladı. Kerem ve Muriç kaçırdı, Asllani'nin vuruşunda ise Uğurcan kanatlanıp uzandı çatala. Maç genelinde top daha çok bizdeydi ama Kosavalı oyuncular da her daim karşımızdaydılar. Harbi harbi, kıran kırana geçti 90 dakika. Evet top bizim ayağımızdaydı çünkü Montella inadından vazgeçmiş ve iki aydır formunun zirvesinde olan Orkun Kökçü'yü on bire koymuştu…
Orkun sahipli toplara en kritik müdahaleleri yaparken sahipsiz topların da çoğuna sahip çıktı... Orta sahada kendi başlattığı atağın devamında Kenan'ın ortasını kaleye gönderdi… Çizgiyi geçmek üzere olan topa Ker, em dokundu, golü attı ama ofsayt korkusuyla yüreklerimizi de ağzımıza getirdi. İkinci golü bulabilsek son dakikalarda peşin satan gibi rahat olabilirdik ama yakaladığımız fırsatları gole çeviremedik. Son dakikalarda 86 milyonda kaç kişi dil altı hapı aldı bilemem ama stresimiz tavan yaptı vesselam. Çünkü Kosava'nın Juventuslu yıldızı Zegrova da sahadaydı ve kalemizin önünde bayağı bir sıkıntı yarattılar. Çok şükür Uğurcan yine sihirli bir dokunuşla, en kritik anda net golü önledi… Sonra mı!? Sonra İngiliz hakem Oliver, elini havaya kaldırıp şöyle dedi; Yolun açık olsun Türkiye, siz bunu yerden göğe kadar hak ettiniz. Ohh be.. Dünya Kupası'na gitmek varmış… Bravo Çocuklar… Hepinizi alınlarınızdan öpüyorum.