‘Karakter’ sözle olmaz, sahada gösterilir!

Fransa… İtalya… Şimdi de Belçika… Rakipler değişiyor, formalar değişiyor, statlar değişiyor ama bizim hikâyemiz değişmiyor: 3-0! Artık bu tabloyu yalnızca "güçlü rakiplere karşı kaybettik" diyerek açıklamak mümkün değil. Çünkü mesele sadece skor değil. Mesele, sahada ne yaptığımızın hâlâ net olmaması. Bu takımın potansiyeli var. Hem de ciddi anlamda var. Ama potansiyelin tek başına hiçbir anlamı yok. Sistem yoksa, disiplin yoksa, doğru plan yoksa ve oyuncular sahada ne yapacağını bilmiyorsa, yetenekler de bir süre sonra kaybolup gidiyor. Türkiye'nin en büyük problemi tam olarak burada. Ne oynadığımız belli değil! Montella'nın takımı ne önde istediği baskıyı kurabiliyor ne de geriden kontrollü çıkabiliyor. Orta saha topu taşıyamıyor. Geçiş oyunu yok. Rakip baskı yaptığında çıkmakta zorlanıyoruz. Geriye düştüğümüzde ise oyunun kontrolünü tamamen kaybediyoruz. Sonra ne oluyor? Panik… Uzun toplar… Bireysel çabalar… Ve Arda Güler'in tek başına bir şeyler üretmesini beklemek. Arda yine denedi. Yine top istedi. Ama yine yalnız kaldı. Bir oyuncunun üzerine bu kadar fazla yük bindirerek takım oyunu oynayamazsınız. Gol atacak adam nerede? Asıl can sıkıcı mesele ise hücumda. Pozisyon buluyoruz. Ama bitiremiyoruz. Çünkü golcümüz yok. Dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz. Final pası yok. Son vuruş kalitesi yetersiz. Barış Alper ve Kerem… İki oyuncudan da sürekli aynı katkıyı beklemek artık çözüm üretmiyor! Bir de şu gerçeği kabul etmek gerekiyor: Avrupa'nın üst düzey oyuncularına karşı yaptığınız her hata cezalandırılır. De Bruyne bunun en net örneği. Böyle bir oyuncuya alan bırakırsanız, bir anlık konsantrasyon kaybı yaşarsanız bedelini ödersiniz. Peki biz bunu bilmiyor muyduk? Biliyorduk. O halde sahada neden buna göre önlem göremedik? İşte teknik direktörün dokunuşu tam da burada ortaya çıkmalı. "Karakter" sözle değil, sahada gösterilir. Milli Takım söz konusu olduğunda sürekli aynı kelimeleri duyuyoruz: "Karakter göstereceğiz." "Reaksiyon vereceğiz." "Mücadele edeceğiz." Güzel… Ama futbol sözlerle oynanmıyor. Karakter; geriye düştüğünüzde ortaya çıkar. Takım arkadaşınız hata yaptığında yanında durduğunuzda ortaya çıkar. Rakip baskı yaptığında topu saklayabildiğinizde ortaya çıkar. Artık Montella meselesi masaya yatırılmalı.. Burada tartışılması gereken konu artık tek bir maç deği.l Montella'nın, Türkiye'nin başındaki dönemi ciddi şekilde sorgulanmalı. Çünkü aynı problemleri tekrar tekrar konuşuyoruz. Sıkıldık! Gereğini yapın!