Aşk yenilmez!

Dün gece Fransa'dan sarı lacivertli bir direniş ordusu geçti. Fenerbahçeli futbolcular "aşk yenilmez" dedi. Özlemin kaç yıllık olmasının önemi yok, böyle görkemli bir sonuçla Şampiyonlar Ligi'ne katılmanın keyfi de başka. Herkes birbirine benzeyince galibiyetin adı zafer oluyor. Herkes formasının hakkını verince gece de onların hakkını veriyor.
Fenerbahçe dün gece fiziksel ve taktiksel olarak kazanmaya uyarlanmıştı. "Canlı bağlantı" 60'ıncı dakikaya kadar hiç aksamadı. Rakibin kendi alanından çıkış hızına karşılık, ilk tedbir orta alanda alınmıştı, ardından kademeli savunma. Forvet hattının açılımı da harikaydı. Paylaşılan duyguların futbolda anlam bulmasının belgesiydi atılan goller. Kendine güvenle takipçilik arasındaki bağların nasıl sanata dönüştüğünün de harika görüntüleri. Atılan goller kadar, kurtardığı toplarla maçın kaderine en çok etki yapan isimlerinden biri de kaleci Ederson'du. Muhteşem oynadı.
İkinci yarıda Lyon'un golü gelince kısa süreli bir travma yaşandı. Fenerbahçe forvetinin rakip savunmaya hiç baskı yapmadığı dakikalarda, Lyon'un orta alanda boy göstermesini izledik. Yüreğimizin ağzımıza geldiği dakikalar da oldu. Lyon'un incelemeye alınan ve iptal edilen iki pozisyonu var. O pozisyonları incelemeye gerek bile yok, üstelik Muriç'in verilmeyen penaltısı da hakemin sabıkası olarak gecenin utancı.
En çok Oğuz'un kaçırdığı net pozisyona takıldım ama çok iyi niyetli bir delikanlı için ayrıntılara kafa yormanın anlamı yok. Fenerbahçe'nin gösterdiği muhteşem mücadeleyi, arkadaşlık bağlarını ve kazanma duygusunu ayakta alkışladım. Her türlü şartta 'Lyon'dan bu turu almadan gitmem' diyenlere saygılarımı sundum.
Bu sezon özel olmak Fenerbahçe'nin futbol yasası. Fenerbahçe taraftarı için de harika bir futbol sineması. Çok daha özel filmler için herkes yerini alsın. Bu takım Şampiyonlar Ligi'ne katılmanın haritasını buldu, şimdi hazineyi de bulacak. Bu güç ve kudret onlarda mevcut. Dün gecenin bütün dillerde tercümesi buydu.