Galibiyet yok; umut var

Şampiyonlar Ligi müziğinin nağmeleri Kadıköy'de yankılanırken, Fenerbahçe taraftarı muhteşem görüntüsüyle Lyon'a korku salıyordu. Fenerbahçe dinamik ve coşkulu başladı. Lyon sonraki dakikalarda deplasman tedirginliğini üzerinden attı. İlk yarım saat geçilirken Vedat'ın kafa vuruşu dışında tehlikemiz yoktu. Oyun, hücum üretkenliği arıyor akla kenarda oturan Asensio geliyordu. İlk yarının son bölümünde Lyon daha rahat pas yapmaya başlamıştı. 40'ta Openda tribünlerin tüylerini diken diken eden golü atınca "eyvah" dedik. İlk yarı biterken Semedo ve Greenwood bölgesi elle tutulur tek tarafımızdı. Vedat hazır görünmüyor, Kerem yine vasatı aşamıyor, Talisca üretemiyordu.

İkinci yarıya Greenwood'un füzesi ile başladık. Olması gerektiği gibi tempoyu yükselttik. Yükselttik ama bu arada rakibe yine rahat pas yapma imkanı tanıyınca kale direğimiz imdada yetişti. Ardından mücadele yine denge oyununa döndü. Son 20 dakikaya girilirken tribünler İsmail Kartal'dan önce Asensio'ya ihtiyaç olduğunu anlamış, İspanyol yıldız için tezahürat yapıyordu. Asensio ile birlikte oyuna son bölümde dahil olan Nene sert şutuyla direği sarstığında üzülmemek elde değildi. 1-1'lik skor tur için yeter mi emin değilim. Her şeye rağmen Fenerbahçe için kötü bir sınav olmadı. Hele Gençlerbirliği mağlubiyetinden sonra... Ancak bu seviye için giderilmesi gereken bazı eksikler olduğu da gerçek. Unutmadan, Alman hakem deplasman takımı için "şeker" gibiydi. Bu konularda daha etkili lobi yapmak lazım!