Bazen yetmiyor
Futbol kendine ait olan adaletinde. Bu kez dirseğini Fenerbahçe'ye gösterdi. Çekişmeli veya zor olacağı çok belli bir maçta, öne geçtiği halde, bir puana razı olarak sahadan ayrılmak ancak böyle açıklanabilir. 81'e 19 topla oynama oranı elde edip, Göztepe'nin ördüğü duvarı delememek, bu ligin kendi gerçeğinde hep Fenerbahçe'nin başına gelen bir durum. Tedesco'nun neler düşündüğünü bilmiyoruz ama, sabır ve pas örgüsü içinde, etkili kanat atakları ile sonuca gitmek istedi.
İki maçta Yigit Efe ile hamle yapmış, kilitlenen maçları kendi lehine çevirmişti. Bu kez baştan bu kurguya dönmesi kendi içinde mantıklı olsa da, takımın diğer pozisyonlanmasında, yine "zorlandığı" şablonlar vardı. Alanya'da Guendouzi'yi, Aston Villa karşısında da Asensio'yu çizgiye yaklaştırıp, hücumunu organize etmişti. Yiğit kendi ifadesindeki gibi bek gibi değil, sağ kanadı kontrol eden stoper oynamıştı. Bu kez bek görevini aldı direkt olarak. Sağ beki kulübede otururken üstelik. Musabba'nın sol kanat başlaması, golün asistini yapması, karşılayan bek Arda'yı kramplarla baş başa bırakması, "geliyorum" diyen ekstra performansları habercisi. Bu kadar kapanan rakibin, kalecisinin burnunun dibine kadar topu getirip, takım arkadaşına değmediğini görmek ilginç. Talisca da, sonradan giren Duran da, topa gitmek yerine, gelmesini bekleyerek defansın ekmeğine yağ sürdüler.
Göztepe'nin bu kadar kapanıp, özellikle ilk yarıda yakaladığı fırsatları da yazmamız gerekir. Ederson'un kurtardığı, direkten dönen karambol vuruşları vardı. Öne geçseler, tabela başka yerlere de gidebilirdi. Başta da dediğimiz gibi, öne geçip, basit hataların peşine topu ağlarından çıkarmamalısın. Detayların peşindeysen genç Yiğit'den de yapamayacağı şeyleri beklemeyeceksin. Maçın faturası genç oyuncuya değil, Talisca veya Asensio gibi problem çözücülerinin etkisizliğine kesilir.