Fenerbahçe'yi seyretme kılavuzu!
- Fenerbahçe Galerileri
- Yayın Tarihi: 17.04.2018 - 22:47
- Güncelleme Tarihi: 17.04.2018 - 22:51
A Spor yorumcusu Gürcan Bilgiç, Fotomaç Gazetesi'ndeki köşe yazısında Fenerbahçe'yi değerlendirdi.
Ligin zirvesindeki mücadelenin adına "kıyasıya" demekte sakınca kalmadı artık. Aralarındaki maçlara bakarak çok fal açtık ama dengeyi bozanların "çantada keklik"ler olduğu anlaşıldı. Fenerbahçe, Galatasaray beraberliğinin ardından sekizde sekiz peşine düştü. Aykut Kocaman'ın hesaplarında Galatasaray'ı yenmek ve kalan maçlarda sadece bir beraberlik vardı. Rakibiyle berabere kaldı, şimdi üçle üç ile yoluna devam ediyor.
Direksiyonu bıraktı ama pusuda kalmaktan vazgeçmedi. Kazanarak gitmek Aykut Hoca'nın önceliği. Çünkü sıralamayı "iyi oyun" değil, tabela belirleyecek. Analitik bakıyor ve kararlarını da buna göre veriyor. Seyredenler için heyecan verici bir karar değil ama gerçeklerle yürümek zorunda olduğunuzda, en doğru seçenek.
İşin tribün tarafına dönse, Valbuena ile sahaya çıkar, hatta alt yapıdan gelen iki oyuncuyu da maç içinde kullanır. Herkes tatmin olur, sonuç ise o günün şans veya şanssızlığına kalır. Tribünler takımın hücum oynadığını zanneder, bazıları gençlere sempatik bakar, Aykut Hoca da önümüzdeki sezon için kredisine kamuoyu yaratır.
"Böyle oynasınlar, kaybetsinler" yalanı ile yaşayan ve ıslıkların en tizini duyanlar olarak, gerçek dünyaya dönmek zorundayız. Taraftarın romantikliği sadece tabelada galip yazıyorsa var.
Zaten öfke diliyle kendisini ifade edebilen bir toplum haline döndük. Bu kaosun içinde ağacı değil ormanı görebilenlerin kıymetini bilmek zorundayız.
O yüzden kalan maçları yorumlamak için yeni "seyretme kılavuzu" bulundurun. Fenerbahçe'yi önce mücadele eden, sonra rakibi geriye iten, ardından oyunu kenarlara yayarak istediği gole ulaşmak için "deneyen" bir takım olarak kabul etmeliyiz.
1 KİŞİYE 10 KİŞİ
Valbuena'yı sahada görmek isteyenlerdenim. Futbolcu kalitesine ve topu ayağına aldığında yarattığı heyecan duygusuna şahidiz. Fransız'ı oynatmak için her yolu deneyen ama sonunda hamle oyuncusuna çeviren bir süreci de yaşadık.
Önce "Takımın parçası olmalı" dedi Aykut Hoca. Baktı olmuyor, onun açıklarını kapatmak için Ozan Tufan'a taktik görev verdi.
Genç oyuncunun aklı gol atmaya takılınca, takımdaki açık ikiye çıktı. Osmanlı maçı sonrasında Josef-Topal ikilisi ile kazanmaya başlayınca, 10 kişiyi bir oyuncuya uydurmak yerine, ne yaptığını bileceği on bir ile oynamayı tercih etti.
O günden itibaren lig başlasaydı, bugün liderdi.
HESABI KİM SORAR?
Kadro kalitesi olarak rakiplerinin gerisindeki bir Fenerbahçe'nin, onlardan daha iyi, daha farklı olması bekleniyor. Bunu dillendirenler de, takımı maçlarda yalnız bırakıp, tek forma almayıp, "Ben de üstüme düşeni yapayım" demeyenler. Anadolu'da "Ne verdin elime, ne süreyim yüzüme" derler.
Bu yönetim ve taraftar bu takıma ne verdi ki, ne istiyor? Buna rağmen hala şampiyonluk umutlarını koruyan ve kupada da final kovalayan bir takımları var. Fenerbahçeliler artık o eski dönemlerin kibrinden uzaklaşıp, geleneksel mütevazi tavırlarına geri dönmeliler.
"BAK OĞLUM..."
Halil Umut Meler'in son üç maçını izledim. Büyük takımlarla sahaya çıktı. Kararlarındaki "suya sabuna dokunma" tarzını hiç beğenmedim.
Muhtemelen mentörü, "Bak oğlum, daha gençsin; başına iş açacak kararlarda havaya bak" demiş. Hatalar yapan ama gördüğünü çalan genç bir hakemi kaybettik.
Ümit Öztürk ve Yaşar Kemal Uğurlu, arkadaşlarının haline iyi baksın; bu hale gelmesin.