Serkan Korkmaz

Demek ki oluyormuş. İcardi ile Osimhen birlikte oynayabiliyormuş. Arjantinli yıldızın dün akşamki unutulmaz hat-trick'i yeni sözleşmeyi beklenenden önce önüne getirebilir. Mauro bir dönem tam da bu sebeple asık suratlıydı zaten. Tek bir isteği vardı; iç sahada lig maçlarında orta ve alt sıra takımlarına karşı ilk on birde sahaya çıkmak. Eminim ki Torino'da ilk on birde çıkmadı diye üzülmeyecek. Bu arada Okan Hoca'nın da hakkını yemeyelim. İcardi somurtuyordu ama oynamayı hak etmeyecek kadar da hantal ve formsuzdu. Buruk, doğru zamanda start verdi bu ikiliye. Bundan böyle ligde, bazı deplasmanlarda da on beşer golleri bulunan İcardi-Osimhen ikilisini izlemeye hazır olun.

Derbilerde, zorlu rakipler karşısında ve hatta Avrupa arenasında bu fazla lüks kaçsa da Okan Buruk artık Galatasaraylıları bu keyiften mahrum etmemeli. Victor Osimhen de bence bu kurgudan en çok keyif alanlardan biri. Sarı kırmızılılar maçı farklı kazanmış olsalar da on kişi kalan Eyüpspor'dan yenilen gol ve kaleci Uğurcan'ın on bire, on bir iken yaptığı iki önemli kurtarış, kritik Juventus karşılaşması öncesinde hayli düşündürücüydü. Ayrıca "Osimhen gol atsın" diye sahada tutmak da ne derece mantıklıydı; bilemedim... Kazanmak güzel, beş golle kazanmak ayrı güzel. Yine de çok dikkatli olmak lazım. Şampiyonlar Ligi'nde Juventus karşısında işler bu denli kolay olmayacak.

Galatasaray'da Noa Lang ile Barış Alper Yılmaz'ın aynı formaya talip olduğunu düşünenler açıkçası yanıldı. Özellikle Leroy Sane'nin kadroya geri dönüşü sonrası kimin yedek kulübesinin yolu tutacağını o günün şartlarında değerlendirmek daha doğru olur ama İtalya'da Napoli antrenmanı yemiş Noa Lang'ın o isimlerden biri olacağını pek sanmıyorum. Dün akşamki mücadelenin skorerlerinden olsa da Yunus Akgün'ün Mario Lemina'lı orta saha rotasyonunda, Leroy Sane'nin dönüşü beklenmeden yedek kulübesinin yolunu tutma olasılığı bir hayli yüksek. Maç sonrası Libero YouTube kanalında yayın yaptığım Fırat Aydınus'a göre sarı-kırmızılıların ilk golü ofsayt... Her şeye rağmen maçın başından sonuna kadar üstün olan Galatasaray, sezonun rekor "isabetli pas oranı" ile oynadı ve galibiyeti hak eden bir irade sergiledi. Bir anda transferin son günü 2 yıl sonra geri dönen Sacha Boey'in, Kenan Yıldız'a önlem olarak alındığı bilgisi de yine Libero yayınında Mehmet Özcan tarafından duyuruldu.

Galatasaray için Süper Lig'de puan kaybı yaşama olasılığı olan maç sayısı bir hayli az. Zorlu geçmesi beklenen Çaykur Rizespor deplasmanında üç puana üç golle ulaşılınca, herkes ufaktan önümüzdeki hafta oynanacak Trabzonspor-Fenerbahçe maçından çok Şampiyonlar Ligi son 16 turu play-off etabındaki Juventus maçlarını konuşmaya başladı. Fakat benim daha çok merak ettiğim bir şey var; Victor Osimhen'in dün akşam attığı gol sonrası sevinmeyişinin sebebi neydi acaba? Konuştuğum birkaç kişi "kendine kızdı" yorumunda bulundu ama açıkçası ben çok emin değilim. Yine de tüm karşılaşma boyunca Victor Osimhen'in muhteşem mücadelesini sürdürdüğünü ve her zamanki gibi çok istekli oynadığını vurgulamalıyım.

Galatasaray, İstanbulspor'u ilk yarıda bulduğu gollerle yenerek Türkiye Kupası'nda yoluna kayıpsız devam etti. Maçın en önemli olaylarından biri İcardi'nin gol atması ve sarı kırmızılı kulübün tarihine geçmesi oldu. İcardi'nin Galatasaray tarihinin en golcü yabancı futbolcusu olması kulüp ve Arjantinli yıldızın hikayesinde unutulmaz bir iz bıraktı. Teknik direktör Okan Buruk, dün gece gençleri sahaya sürdü. Gençlerin oynaması, süre alması önemliydi. Performansları adına konuşmak için erken.

Ahmed Kutucu ile İstanbulspor kalecisi İsa'nın havada çarpıştığı pozisyonda çok korktuk. İki futbolcuya da geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Elmacık kemiği kırılan İsa, ambulansla hastaneye götürüldü. Umarım ilk gelen bilgilerde olduğu gibi ciddi bir durumları olmadan yollarına devam ederler. Galatasaray taraftarının maça ilgi göstermemesi gecenin en olumsuz detayıydı. Yeni transfer Asprilla ilk kez oynadı. Sürati ve oyun bilgisi ile Galatasaray'a katkı sağlayacaktır. Rakip Fenerbahçe Kante'yi Türkiye'ye indirirken, Galatasaray taraftarının muhtemelen karşılıksız kalacak homurdanmaları gözlerden kaçmadı.

Galatasaray karşılaşmaya ligin ve maçın favorisi olarak görülen ev sahibi takım, nasıl başlarsa öyle başladı. Top, "ilk golü bulma hevesi" fazlasıyla sahaya yansıyan sarı kırmızılarda idi ve akınlar bir sağdan soldan geliyordu. Sağ taraftan ceza saha sahasına yapılan sert bir ortada, Kayserili Opoku, "arka direğe illaki biri hareketleniyordur" diye düşündüğü için telaşla müdahale etti ve topu kendi ağlarıyla buluşturdu. Bu golden sonra aynı üstünlüğü devam eden Galatasaray'ın süper golcüsü Osimhen, kendisini çalımlayarak geçmesine izin vermeyen kaleci Bilal'i, "çıkmaza" attığı penaltı vuruşuyla cezalandırdı. Nijeryalı, yedinci penaltısında kaydettiği yedinci golle müthiş bir istatistiğe imza atmış durumda. Sara'nın golüyle fark üçe çıkınca, beklenenden erken bir Icardi sortisine tanıklık ettik.
Juventus'un Icardi ile ilgilendiği söylentileri maçın önüne geçmişken "geçer" not alan Lang ve hatta 73'te oyuna giren Asprilla'nın performansı bile Arjantin'lininki kadar merak edilmedi.

"Keşke gitse" diye düşünen pek çok Galatasaraylı olduğuna eminim ama ispatlayamam. Torreira sakat sakat oynadı, Lemina cezalı duruma düştü ama hala orta sahaya topçu gelmesi bekleniyor. Neyse ki Singo yedek kulübesinde de olsa sahalara döndü.
Gerçi şu dün akşamki Sallai'yi keser mi; hiç sanmıyorum.
Manchester'da yavaşlatılmış gösterimde ayak bileği burkuluşunu gördükten sonra Sane'nin 20 dakika daha oyunda kalışı çok gereksizdi.
Sahalara dönüşü umarım dendiği gibidir. Bu arada attık tuttuk ama maça noktayı koyan Icardi oldu. Bir anda dünya durdu ve şarkı başladı; "aşkın olayım". Hemen ardından DJ, vefatının 27. yılı dolan Manço'nun meşhur şarkısını çaldı...

Dün akşam Manchester'da oynanan seviyedeki, "makul" şekilde sonuçlanmış bir maçtan sonra teknikten, taktikten çok, gerçeklerden bahsetmek, ezber bozmak bence daha doğru olacak. Bunca yaygara arasında, sarı kırmızılılar tarafından elde edilen sonucun "başarı" olduğunu kabul etmek bence zorunluluk.

"Devler Arenası" yani Şampiyonlar Ligi, bu gezegenin en değerli spor markası. Dört yılda bir yapılan Avrupa Futbol Şampiyonası ve Dünya Kupası organizasyonları, futbol kalitesi, üzerinde dönen ekonomi açısından geride kalıyor. Münferit, istisnai bazı başarılara rağmen şunu söyleyebiliriz ki; bu büyük kupayı genelde en çok masrafı harcayan, yaş ortalaması 26 civarındaki atletik takımlar kazanıyor. Galatasaray bu zorlu sezonun öncesindeki transfer dönemi bitiminde Şampiyonlar Ligine katılan takımlar içindeki en pahalı 24. (yazı ile; yirmi dördüncü) kulüptü.

Temsilcimiz, sıra dışı başarılı olan istisnai takımlardan biri olmayı başaramadı ama "bu kadro maliyetinin hakkını verdi" demek gerekiyor. İlk sekiz hayaldi, ilk 16'da olmaksa gerçekten büyük bir başarıydı. İlk yirmi dörtte olmaksa en hafif tabiriyle "makul" görülmeli. Şu andan itibaren Türk futbolunun Romanya ile oynanacak milli maç gibi yeni bir çıtası daha var. Okan Buruk ve talebeleri Juventus ya da Atletico ile play-off oynayacak. Sizin tercihiniz hangisidir bilmem ama ben Juventus'u isterim.

Bakalım bu durum devam eden transfer dönemine nasıl yansıyacak? Alınacak isimlerin, mevkilerinden daha çok, gerçek birer atlet olup olmadıkları çok önemli olacak. Keza (dün akşam bir kez daha gördüğümüz gibi) üst seviyeyle, Galatasaray'ın arasındaki atletik kapasite farkı hayli büyük.

Ligde lider, Avrupa'da yoluna devam eden, Ziraat Türkiye Kupasın'da da favori olan Galatasaray toparlanıyor.
Belki dar bir rotasyonu var, belki çok da formda değil ama yönetimin ya da teknik direktörün istifasının istendiği bir ortamı da hakettiği söylenemez.
Beni en çok hayal kırıklığına uğratan iki futbolcu; Icardi ile İlkay. Problem yalnızca fiziksel mi; pek emin değilim.
Icardi, tıpkı o geldiğinde Gomis'te gözlemlendiği gibi Osimhen isminin altında eziliyor sanki.
İlkay'ın problemiyse, sıkıntılı orta saha rotasyonundaki tüm olasılıklarda uyumu yakalayamaması. Kesinlikle pozitif ve olgun bir karakter İlkay.

Karagümrük maçını Galatasaray'ın kazanmasına şaşıran tek bir kişi oldu mu acaba? Ligde lider, Avrupa'da kalıcı ve kupada favori Galatasaray'da hala çok eksik var. Benim Icardi'den her geçen gün umudum azalıyor.
İlkay içinse City maçına dair heyecanlanıyordum. Fakat anladığım kadarıyla dün akşam iki gol atan Sara'nın oynaması daha güçlü bir olasılık gibi duruyor.

Okan Buruk, Bebek Otel'de eski Fenerbahçe başkanı tarafından tehdit edilip edilmediğine dair ben bu yazıyı yazarken henüz açıklama yapmamıştı.
Onun performansındaki inişler ve çıkışlara dair fikir edinmek açısından merakla bekliyorum. Bu, öyle geçiştirilecek, basit bir konu değil. Derhal tüm detaylarıyla açığa kavuşturulmalı.

Galatasaray maça kötü başlamadı ama kalesinde gördüğü ilk pozisyonda rakip golü bulunca hepimize " galiba yine olmayacak" dedirtti. Süper kupa finalindeki berbat oyunla gelen Fenerbahçe mağlubiyeti, sonrasındaysa iç sahada ligin ikinci yarısına puan kaybıyla başlamak bu maç öncesi yeterince moral bozucuydu. Neyse ki Galatasaray mücadeleyi bırakmadı ve şansın da yardımıyla beraberliği buldu. Yenilmemek de önemliydi fakat kazanmak tüm sezonun gidişatı açısından hayatiydi. Aslan, "ligde liderim, kupada iddialıyım ve Avrupa'da yoluma devam ediyorum" diye kükreyerek, sezona kaldığı yerden devam etmek istiyordu. Ayağının tozuyla gelen Osimhen başta olmak üzere, herkes canını dişine takıyordu. İkinci yarıda galibiyeti daha çok isteyen takım Cimbom'du.

70'te sahada "beraberliğe razı" bir Atletico vardı. Sara ile Yunus değişikliği ibreyi iyice lehimize döndürmeyi başarmıştı. Gecenin ikinci saat dilimindeki maçların sonuçlarını bilmeden yazayım ki; ben de pek çoğumuz gibi beraberliğe razıydım aslında. 80'de "beraberliğe razı" olan takım sayısı ikiye çıktı. Barış Alper yerini Jacobs'a bırakırken, Buruk sahadaki oyuncularına da mesajını güçlü şekilde verdi. 85'te Atletico, kazanabileceğini idrak etti ama sahne artık Uğurcan'ındı. La Liga'nın en çok koşan takımı karşısındaki derli toplu oyun, kazanılan puan kadar önemliydi. Açıkçası mevcut koşullarda canını dişine takan bu takıma "helal olsun" demekten başka bir şey gelmiyor içimden.

Tribünde seyirci yok. Yedek kulübesinde topçu yok.
Osimhen yok. Torreira yok.
Hafta içi yılın en kritik maçı -hatta bazı isimler için- "sezon finali" konumundaki Atletico sınavı var.
Süper Kupa ezeli rakibe (hem de berbat bir oyunla) kaptırılmış, takıma transfer beklenirken rotasyonda eksilme olmuş. Gözler kulübede Berkan'ı bile arıyor, transfer beklentisini karşılayamayan yöneticilerin varlıkları tartışılıyor.

Dün akşamki Gaziantep maçını kazanmak sarı kırmızılılar için süper kupa finali kadar önemliydi. Maçın ilk yarısında -neredeyse- hiçbir şey olmadı. Gayretli birkaç oyuncunun (Sane, Barış, Lemina, Sallai) saman alevi benzeri parlamaları ev sahibine gol getirmeye yetmedi.
İkinci yarıda Galatasaray baskıyı "bi' tık" daha artırırken, yedek kulübesi adeta bomboş olduğundan, "en azından, Barış, Sane, Yunus, hatta İcardi kendi aralarında mevki değiştirseler" diye düşündüm.

"Kutucu girsin" bile dedim içimden (girdi). Süper Kupa'yı ezeli rakibine kaptırdıktan sonra, Atletico ile hayati bir maça çıkacak takımın kulübesini bu hale getirmek için özel çaba sarfetmiş olunmalı.
Gol atmaya pek niyeti olmayan misafir takım öne geçtiğinde son düdüğe 20 dakika vardı. 84'te Barış Alper'in golünde uzuuuuun taç atışıyla Kazım Can'ın payı büyüktü.
Pek çok Galatasaraylı "Keşke Berkan gitmeseydi, Demirbay dönseydi" diyordur. Ne Fabian Ruiz'i Allah aşkına! İlkay - Kutucu değişimdeki kısa süreli ıslıklar, fırtına öncesi esen minik bir rüzgar sadece.

Premier League takımı Crystal Palace'ın, FA Cup 3. Turu'nda İngiltere 6. Liginden Macclesfield'e elenmesi futbol dünyasının hâlâ gündeminde. Fethiye'de ilk yarının golsüz bitmesinin en önemli sebebi ev sahibi takımın kalecisi Arda idi kuşkusuz. Ne enteresandır ki; duraklamalarda savunmasının arkasına sarkılan pozisyonda, Günay başarılı olmasaydı Cimbom, soyunma odasına yenik girebilirdi. Icardi'nin biri gayrı nizami, diğeri nizami iki penaltısını kurtaran rakip file bekçisini birkaç kere tebrik etmesi, kaçan penaltılar kadar maç özetine girmeyi haketti doğrusu. Nitelik olarak imrenilen G.Saray kadrosunun nicelik olarak yoksunluğu, Süper Kupa dahil, dört kulvarda da hissedildi, hissediliyor.

Peki acaba, bu yoksunluk hali, Okan hoca tarafından özellikle tercih edilmiş olabilir mi? Çok şüpheleniyorum. "Kadro küçük olsun, benim olsun" zihniyeti nedeniyle, çoğalması gereken sarı kırmızılı takım, eksilerek (örneğin; Berkan'ın gidişi) ikinci yarıya girecek gibi duruyor. Kendi kümesinde "düşmeme mücadelesi" veren Fethiyespor, ikinci yarıda karşısında ideal on birine yakın bir kadroyla gol arayan daha coşkulu bir Galatasaray buldu. 65. dakikaya 0-0 girildiği anda rakibini ikiye bir yakalayan Fethiyespor, Ramazan zemine takılıp düşmese öne geçiyordu. Yani; sarı kırmızılar kötü zeminden yakınmak yerine, kötü zemine dua etmeli. Bardakcı'nın kafayla bulduğu golle, güç farkının çok bariz olduğu bir maçta daha büyük takıma galibiyeti getiren "duran top" oldu. Fethiye'den bile gol yemeyi başaran Buruk'un takımı, değil Atletico, Gaziantep maçına dair bile taraftarını endişelendiriyor.

En sonda söyleyeceğimi en başta söyleyeyim, Galatasaray dün cismen sahadaydı, ruhen ortalıkta yoktu. Son yıllarda alınmadık kupa, kırılmadık rekor bırakmayan sarı kırmızılılar, ezeli rakibi karşısında hiçbir varlık gösteremedi. İlk yarıda sadece bir isabetli şut çekebilen Aslan'ın ikinci devrede isabetli şutu bile yoktu. Gol beklentisi 0.18 gibi son derece düşük kaldı. Cimbom'u son zamanlarda hiç bu kadar etkisiz görmemiştik. Okan Buruk'a da bir parantez açmak istiyorum. Kalede Günay'ı oynatan Buruk, hiçbir varlık gösteremeyen Yunus ve Sane'ye sabretti. İkinci yarıda Torreira'yı çıkarması da hatalıydı.

Şu bir gerçek ki hem Buruk'ta hem de Galatasaray takımında büyük bir konsantre eksikliği var. Galatasaray transfer yapmazsa lig yarışında da geride kalabilir. Bu yenilgiden dersler çıkarılmalı. Çünkü 3 kulvarda da hedefler var. Fenerbahçe dün tartışmasız 90 dakika üstün olan taraftı. Tedesco takımını dev maça çok daha iyi hazırlamış. Galatasaray'a geniş alan bırakmadılar. Orta sahaya baskı yaparak Lemina ve Torreira'yı kilitlediler. Galatasaray hızlı atak yapamadı. Kanatlar işlemedi. Yeni transfer Guendouzi, muhteşem bir futbol sergiledi. Attığı goldeki vuruşu enfesti. Kritik müdahaleler yaptı, 40 yıllık Fenerli gibi oynadı. Sonuçta satrancı Tedesco kazandı ve Okan Buruk'u gölgede bıraktı.